شاعر بیان میکند که وقتی ماهروی تو را دید، آنقدر شرمنده شد که قمریان (ماهمانندان) در برابر سرو قامت تو، طوق بندگی را مانند سوهان (ابزاری برای ساییدن) پذیرفتند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و استعاری است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، ممکن است برای کودکان قابلدرک نباشد.
شماره ۵۱۲ - قد رعنای ترا تا دید، از شرمندگی
قمریان را سرو شد سوهان طوق بندگی ۱
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.