خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از رنج و اندوه خود میگوید و از گریههای بیاثر و دردسرهای زندگی شکایت دارد. او بیان میکند که اگر بتواند حسادت و رنجش را از دل بیرون کند، میتواند حتی در قفس نیز آرامش پیدا کند.
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و دروننگری است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، موضوعاتی مانند رنج و اندوه نیاز به سطحی از بلوغ ذهنی برای درک و پردازش دارد.
شماره ۵۰۳ - (تا به چند از گریه آزار دل جیحون دهم؟
(تا به چند از گریه آزار دل جیحون دهم؟
از دعای بی اثر دردسر گردون دهم) ۱
(آشیانی می توانم ساخت در کنج قفس
گر ز دل این خارخار رشک را بیرون دهم) ۲
از دعای بی اثر دردسر گردون دهم) ۱
(آشیانی می توانم ساخت در کنج قفس
گر ز دل این خارخار رشک را بیرون دهم) ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۰۲ - نیست ناخن در کف و مشکل گشایی می کنم
گوهر بعدی:شماره ۵۰۴ - در دل است آن کس که از نادیدنش دیوانه ایم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.