خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن درباره عمری است که بدون یار و دلدار سپری شده و از خواننده می‌خواهد که به ماتم خود بنشیند، زیرا آنچه گذشته دیگر باز نمی‌گردد و کار دیگری از دستش بر نمی‌آید.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اندوهگین است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و ممکن است برای آنها سنگین باشد.
رباعی ۷۸ - این عمر، که برده‌ای تو بی‌یار بسر
این عمر، که برده‌ای تو بی‌یار بسر
ناکرده دمی بر در دلدار گذر ۱
جانا، بنشین و ماتم خود می‌دار
کان رفت که آید ز تو کاری دیگر ۲
ناکرده دمی بر در دلدار گذر ۱
جانا، بنشین و ماتم خود می‌دار
کان رفت که آید ز تو کاری دیگر ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۷۷ - عالم ز لباس شادیم عریان دید
گوهر بعدی:رباعی ۷۹ - افتاد مرا با سر زلفین تو کار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
