خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
عالم از لباس شادی عریان دیده می‌شود، در حالی که شاعر با چشمان گریان و دل سوخته آن را می‌بیند. هر شب که می‌گذرد، او را غمگین می‌یابد و هر صبح که می‌خندد، او را گریان می‌بیند.
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، پرداختن به موضوعات غم و اندوه و تضادهای زندگی نیاز به بلوغ فکری دارد.
رباعی ۷۷ - عالم ز لباس شادیم عریان دید
عالم ز لباس شادیم عریان دید
با دیدهٔ گریان و دل بریان دید ۱
هر شام، که بگذشت مرا غمگین یافت
هر صبح، که خندید مرا گریان دید ۲
با دیدهٔ گریان و دل بریان دید ۱
هر شام، که بگذشت مرا غمگین یافت
هر صبح، که خندید مرا گریان دید ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۷۶ - یاری که نکو بخشد و بد بخشاید
گوهر بعدی:رباعی ۷۸ - این عمر، که برده‌ای تو بی‌یار بسر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
