اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۶۵۵ - دلم خون شد دل بیداد خوشتر
دلم خون شد دل بیداد خوشتر قاسم انوار : غزلیات
شماره ۶۷ - خورشید منور ز جمال تو هویداست
خورشید منور ز جمال تو هویداست دقیقی : ابیات پراکنده
شماره ۲ - ذره نماید بجنب قدر تو گردون
ذره نماید بجنب قدر تو گردون وحیدالزمان قزوینی : شهرآشوب کوچک
بخش ۲۳ - صفت رنگرز
از رنگرزان کشم بناچار عطار نیشابوری : باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان
شماره ۴۴ - روزی که ز خاک من برون آید خار
روزی که ز خاک من برون آید خار ادیب الممالک : مقطعات
شمارهٔ ۱۹ - ماده تاریخ جلوس محمد علی شاه
تا محمد علی شه قاجار غزالی : رکن چهارم - رکن منجیات
بخش ۱۲ - فصل (توبه از بعض گناهان درست بود یا نه)
بدان که خلاف کرده اندر آن کسی از بعضی گناهان توبه کند درست بود یا نه. گروهی گفته اند محال بود که کسی از زنا توبه کند و از خمر نکند که اگر برای آن سمی کند که این معصیت است آن نیز هم معصیت است، پس چنان که محال بود که از یک خم شراب توبه کند و از دیگر نکند که هر دو برابرند، آن معصیت نیز همچنین باشد و درست آن است که ممکن بود که این چنین توبه باشد، بدان که زنا صغیرتر از خمر داند و از صعب ترین توبه کند، یا بدانکه خمر شوم تر از زنا داند که اندر زنا افکند و هم اندر کارهای دیگر و باشد مثلا که از غیبت توبه کند و از خمر نکند و گوید این به خلق تعلق دارد و خطر این بیشتر بود، بلکه روا بود که از بسیار خوردن خمر توبه کند نه از اصل. اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
چو بلبل نالهٔ زاری نداری
چو بلبل نالهٔ زاری نداری سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۲۲ - ما باز دگر باره برستیم ز غمها
ما باز دگر باره برستیم ز غمها ادیب الممالک : قصاید
شمارهٔ ۳۷ - المطلع الثانی
باز بهم آن پری طره طرار زد سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۱۷۵ - کدام دل که ز تاب حسد گداخته نیست
کدام دل که ز تاب حسد گداخته نیست امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۴۵۲ - به روی چون گلت هر گه که این چشم ترم افتد
به روی چون گلت هر گه که این چشم ترم افتد عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۱۷۵ - اگر دردت دوای جان نگردد
اگر دردت دوای جان نگردد سلمان ساوجی : قطعات
قطعه ۱۱۸ - پناه زمره اسلام تاج دولت و دین
پناه زمره اسلام تاج دولت و دین مجد همگر : رباعیات
شماره ۱۹۶ - گیرم که به مهر ما دل گرمت نیست
گیرم که به مهر ما دل گرمت نیست میرداماد : رباعیات
شماره ۸۰ - هر درد کزو دیده دوران خیره ست
هر درد کزو دیده دوران خیره ست صغیر اصفهانی : مثنویات
شمارهٔ ۵۰ - گل و شبنم
گل و شبنم به هم در بوستانی عطار نیشابوری : باب دهم: در معانی مختلف كه تعلّق به روح دارد
شماره ۲۷ - پنهان گهریست در پسِ پردهٔ راز
پنهان گهریست در پسِ پردهٔ راز نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۱۳۹ - عشق مرا زبان حکایت بریدنیست
عشق مرا زبان حکایت بریدنیست ملا احمد نراقی : باب چهارم
فایده - حسد ورزی هر صنفی به صنف خود
بدان که اکثر اسباب مذکوره حسد، میان اشخاصی است که با یکدیگر ربطی دارند، و در مجالس و محافل یکدیگر جمع هستند، و منظور ایشان یک مطلب است و از این جهت است که اغلب، ما بین اشخاصی که شهرهای ایشان از هم دور است حسدی نمی باشد، زیرا که رابطه ای میان ایشان نیست و از این سبب است که غالب، آن است که هر صنفی حسد به صنف خود می برند نه به صنفی دیگر، چون مقصود اهل یک صنف، یک چیز و هر یک مزاحم دیگری می گردند پس عالم به عالم حسد می برد نه به عابد و تاجر به تاجر حسد می برد نه به عالم مگر به سبب دیگری که باز باعث رابطه گردد.
شماره ۶۵۵ - دلم خون شد دل بیداد خوشتر
دلم خون شد دل بیداد خوشتر قاسم انوار : غزلیات
شماره ۶۷ - خورشید منور ز جمال تو هویداست
خورشید منور ز جمال تو هویداست دقیقی : ابیات پراکنده
شماره ۲ - ذره نماید بجنب قدر تو گردون
ذره نماید بجنب قدر تو گردون وحیدالزمان قزوینی : شهرآشوب کوچک
بخش ۲۳ - صفت رنگرز
از رنگرزان کشم بناچار عطار نیشابوری : باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان
شماره ۴۴ - روزی که ز خاک من برون آید خار
روزی که ز خاک من برون آید خار ادیب الممالک : مقطعات
شمارهٔ ۱۹ - ماده تاریخ جلوس محمد علی شاه
تا محمد علی شه قاجار غزالی : رکن چهارم - رکن منجیات
بخش ۱۲ - فصل (توبه از بعض گناهان درست بود یا نه)
بدان که خلاف کرده اندر آن کسی از بعضی گناهان توبه کند درست بود یا نه. گروهی گفته اند محال بود که کسی از زنا توبه کند و از خمر نکند که اگر برای آن سمی کند که این معصیت است آن نیز هم معصیت است، پس چنان که محال بود که از یک خم شراب توبه کند و از دیگر نکند که هر دو برابرند، آن معصیت نیز همچنین باشد و درست آن است که ممکن بود که این چنین توبه باشد، بدان که زنا صغیرتر از خمر داند و از صعب ترین توبه کند، یا بدانکه خمر شوم تر از زنا داند که اندر زنا افکند و هم اندر کارهای دیگر و باشد مثلا که از غیبت توبه کند و از خمر نکند و گوید این به خلق تعلق دارد و خطر این بیشتر بود، بلکه روا بود که از بسیار خوردن خمر توبه کند نه از اصل. اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
چو بلبل نالهٔ زاری نداری
چو بلبل نالهٔ زاری نداری سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۲۲ - ما باز دگر باره برستیم ز غمها
ما باز دگر باره برستیم ز غمها ادیب الممالک : قصاید
شمارهٔ ۳۷ - المطلع الثانی
باز بهم آن پری طره طرار زد سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۱۷۵ - کدام دل که ز تاب حسد گداخته نیست
کدام دل که ز تاب حسد گداخته نیست امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۴۵۲ - به روی چون گلت هر گه که این چشم ترم افتد
به روی چون گلت هر گه که این چشم ترم افتد عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۱۷۵ - اگر دردت دوای جان نگردد
اگر دردت دوای جان نگردد سلمان ساوجی : قطعات
قطعه ۱۱۸ - پناه زمره اسلام تاج دولت و دین
پناه زمره اسلام تاج دولت و دین مجد همگر : رباعیات
شماره ۱۹۶ - گیرم که به مهر ما دل گرمت نیست
گیرم که به مهر ما دل گرمت نیست میرداماد : رباعیات
شماره ۸۰ - هر درد کزو دیده دوران خیره ست
هر درد کزو دیده دوران خیره ست صغیر اصفهانی : مثنویات
شمارهٔ ۵۰ - گل و شبنم
گل و شبنم به هم در بوستانی عطار نیشابوری : باب دهم: در معانی مختلف كه تعلّق به روح دارد
شماره ۲۷ - پنهان گهریست در پسِ پردهٔ راز
پنهان گهریست در پسِ پردهٔ راز نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۱۳۹ - عشق مرا زبان حکایت بریدنیست
عشق مرا زبان حکایت بریدنیست ملا احمد نراقی : باب چهارم
فایده - حسد ورزی هر صنفی به صنف خود
بدان که اکثر اسباب مذکوره حسد، میان اشخاصی است که با یکدیگر ربطی دارند، و در مجالس و محافل یکدیگر جمع هستند، و منظور ایشان یک مطلب است و از این جهت است که اغلب، ما بین اشخاصی که شهرهای ایشان از هم دور است حسدی نمی باشد، زیرا که رابطه ای میان ایشان نیست و از این سبب است که غالب، آن است که هر صنفی حسد به صنف خود می برند نه به صنفی دیگر، چون مقصود اهل یک صنف، یک چیز و هر یک مزاحم دیگری می گردند پس عالم به عالم حسد می برد نه به عابد و تاجر به تاجر حسد می برد نه به عالم مگر به سبب دیگری که باز باعث رابطه گردد.
