واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۲۰۷ - گرفتگی نبود با زبان خوش سخنش
گرفتگی نبود با زبان خوش سخنش صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۰۷۸ - هر چه دارد در خم سربسته گردون از من است
هر چه دارد در خم سربسته گردون از من است اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۹۵۹ - اگر تو جان طلبی جان در آستین دارم
اگر تو جان طلبی جان در آستین دارم امام خمینی : رباعیات
ما عرفناک
فاطی که ز من نامه عرفانی خواست فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۲۶۸ - هر کس که دید روی تو آهی ز جان کشید
هر کس که دید روی تو آهی ز جان کشید سنایی غزنوی : قصاید و قطعات
شماره ۱۳۴ - در مدح عمادالدین محمدبن منصور: ای محمد نام و احمد خلق و محمودی شیم
ای محمد نام و احمد خلق و محمودی شیم عطار نیشابوری : باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع
شماره ۹۸ - شمع آمد و گفت: از سر دردی که مراست
شمع آمد و گفت: از سر دردی که مراست فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل ۲۸۹ - بیا، که بی‌تو به جان آمدم ز تنهایی
بیا، که بی‌تو به جان آمدم ز تنهایی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۹۱۰ - می شود تعجیل عمر از غفلت سرشار بیش
می شود تعجیل عمر از غفلت سرشار بیش عطار نیشابوری : باب چهل و نهم: در سخن گفتن به زبان پروانه
شماره ۱۸ - چون شمعِ جمال خود به پروانه نمود
چون شمعِ جمال خود به پروانه نمود مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳۸۸ - ای شاه جهان ز ملک باقی شادی
ای شاه جهان ز ملک باقی شادی فریدون مشیری : ابر و کوچه
توضیحات
۳ ــ ابر و کوچه ــ ۱۳۴۱ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۱۳۷ - عیش جهان به رند می آشام داده اند
عیش جهان به رند می آشام داده اند مولوی : غزلیات
غزل ۱۷۹۸ - ای یار من، ای یار من، ای یار بی‌زنهار من
ای یارِ من، ای یارِ من، ای یارِ بی‌زِنْهارِ من ملک‌الشعرای بهار : غزلیات
شماره ۴۰ - ملک جهان چون سویس باغ ندارد
ملک جهان چون سویس باغ ندارد عطار نیشابوری : باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر
شماره ۶۱ - از گلشن دل نصیب من خار رسید
از گلشن دل نصیب من خار رسید نظامی گنجوی : خردنامه
بخش ۳۳ - جهانگردی اسکندر با دعوی پیغمبری
سحرگه که سربرگرفتم ز خواب بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۸۰۸ - چو دریابد کسی رنگ ادای چشم خود کامش
چو دریابد کسی رنگ ادای چشم خود کامش وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۱۷۸ - باغ ترا نظارگیانی که دیده‌اند
باغ ترا نظارگیانی که دیده‌اند نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۴۵۷ - ما برق جای نور به کاشانه برده ایم
ما برق جای نور به کاشانه برده ایم
شماره ۲۰۷ - گرفتگی نبود با زبان خوش سخنش
گرفتگی نبود با زبان خوش سخنش صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۰۷۸ - هر چه دارد در خم سربسته گردون از من است
هر چه دارد در خم سربسته گردون از من است اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۹۵۹ - اگر تو جان طلبی جان در آستین دارم
اگر تو جان طلبی جان در آستین دارم امام خمینی : رباعیات
ما عرفناک
فاطی که ز من نامه عرفانی خواست فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۲۶۸ - هر کس که دید روی تو آهی ز جان کشید
هر کس که دید روی تو آهی ز جان کشید سنایی غزنوی : قصاید و قطعات
شماره ۱۳۴ - در مدح عمادالدین محمدبن منصور: ای محمد نام و احمد خلق و محمودی شیم
ای محمد نام و احمد خلق و محمودی شیم عطار نیشابوری : باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع
شماره ۹۸ - شمع آمد و گفت: از سر دردی که مراست
شمع آمد و گفت: از سر دردی که مراست فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل ۲۸۹ - بیا، که بی‌تو به جان آمدم ز تنهایی
بیا، که بی‌تو به جان آمدم ز تنهایی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۹۱۰ - می شود تعجیل عمر از غفلت سرشار بیش
می شود تعجیل عمر از غفلت سرشار بیش عطار نیشابوری : باب چهل و نهم: در سخن گفتن به زبان پروانه
شماره ۱۸ - چون شمعِ جمال خود به پروانه نمود
چون شمعِ جمال خود به پروانه نمود مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳۸۸ - ای شاه جهان ز ملک باقی شادی
ای شاه جهان ز ملک باقی شادی فریدون مشیری : ابر و کوچه
توضیحات
۳ ــ ابر و کوچه ــ ۱۳۴۱ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۱۳۷ - عیش جهان به رند می آشام داده اند
عیش جهان به رند می آشام داده اند مولوی : غزلیات
غزل ۱۷۹۸ - ای یار من، ای یار من، ای یار بی‌زنهار من
ای یارِ من، ای یارِ من، ای یارِ بی‌زِنْهارِ من ملک‌الشعرای بهار : غزلیات
شماره ۴۰ - ملک جهان چون سویس باغ ندارد
ملک جهان چون سویس باغ ندارد عطار نیشابوری : باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر
شماره ۶۱ - از گلشن دل نصیب من خار رسید
از گلشن دل نصیب من خار رسید نظامی گنجوی : خردنامه
بخش ۳۳ - جهانگردی اسکندر با دعوی پیغمبری
سحرگه که سربرگرفتم ز خواب بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۸۰۸ - چو دریابد کسی رنگ ادای چشم خود کامش
چو دریابد کسی رنگ ادای چشم خود کامش وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۱۷۸ - باغ ترا نظارگیانی که دیده‌اند
باغ ترا نظارگیانی که دیده‌اند نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۴۵۷ - ما برق جای نور به کاشانه برده ایم
ما برق جای نور به کاشانه برده ایم