رشیدالدین وطواط : قصاید
شمارهٔ ۹۵ - در مدح اتسز
زهی! خطهٔ ملک را شهریار انوری : مقطعات
شمارهٔ ۱۷۸ - در مدح ملک‌الشرق علاء الدین محمد امیر کوه
امیرالجبال آنکه با جاه جودش صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۴۹۳ - دیده از صورت پرستی بسته بود آیینه ام
دیده از صورت پرستی بسته بود آیینه ام اوحدالدین کرمانی : الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها
شماره ۲۷ - ای خواجه یقین را به گمان می طلبی
ای خواجه یقین را به گمان می طلبی مولوی : رباعیات
رباعی ۳۵۸ - عاشق نبود آنکه سبک چون جان نیست
عاشق نبود آنکه سبک چون جان نیست حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۶۸۶ - عقل دور است از آن جهان که منم
عقل دور است از آن جهان که منم ملک‌الشعرای بهار : رباعیات
شماره ۶۴ - زان نرگس نیم مست مستم کردی
زان نرگس نیم مست مستم کردی مولوی : غزلیات
غزل ۲۲۵۲ - بیدل شده‌ام، بهر دل تو
بیدل شُده‌ام، بَهرِ دلِ تو فضولی : غزلیات
شماره ۱۴۰ - خوب می دانم وفا از خود جفا از یار خود
خوب می دانم وفا از خود جفا از یار خود محمد بن منور : فصل اول - حکایات کرامات شیخ
حکایت ۱۰۶ - هم خواجه عمادالدین محمد گفت کی از جد خویش استاد ابوبکر نوقانی شنیدم کی گفت روزی شیخ بوسعید و من نشسته بودیم در مسجد شیخ در میهنه، جوانی درآمد از ختن و
هم خواجه عمادالدین محمد گفت کی از جد خویش استاد ابوبکر نوقانی شنیدم کی گفت روزی شیخ بوسعید و من نشسته بودیم در مسجد شیخ در میهنه، جوانی درآمد از ختن و گفت مهتر میهنه کدامست؟ شیخ اشارت به خواجه حمویه کرد. آن جوان گفت اسلام عرضه کن، خواجه حمویه به شیخ گفت که اسلامش عرضه کن. من گفتم چندین توقف نکنید از بندش بیرون آرید. شیخ مرا گفت اسلامش عرضه کن. من اسلامش عرضه کردم. آن جوان مسلمان شد. پس من اورا گفتم کی این چه حالت است؟ گفت ما دو برادر بودیم از ختن به بازرگانی می‌شدیم به طبرستان، شبی من بخواب دیدم کی مرا گفتندی برخیز و سوی میهنه رو و بر دست مهین میهنه مسلمان شو. من از خواب بیدار شدم و درین اندیشه می‌بودم چون ازین سوی آب آمدیم دلم از تجارت و طلب دنیا سرد شد و این حدیث در دل من کار کرد و مسلمانی در دل من شیرین شد و مرا روشن گشت کی آن خواب حقّ بوده است. برادر را گفتم تودانی با مال و من بترک همه بگفتم می‌آمدم تا پیش شما و مسلمان شدم. شیخ روی بمن کرد و گفت ما را از سر دانشمندی حسبت کردی، غرامت آن اورا قرآن چندانی بیاموز کی نمازش درست باشد. من آن جوان را تا سورۀ والضُّحی درآموختم و چون خواجه حمویه بخانه شد هرچ پوشیده داشت جمله پیش شیخ فرستاد و گفت تطهیر آن جوان کنید. شیخ حسن را گفت تا آن را بفروخت و درویشان را دعوت کردند و آن جوان را تطهیر دادند و از جملۀ نیک مردان شد. عطار نیشابوری : باب پنجاهم: در ختم كتاب
شماره ۳۰ - تا روی چو آفتاب دلدار بتافت
تا روی چو آفتاب دلدار بتافت شمس مغربی : رباعیات
شماره ۱۲ - در روی پری رخان چو در مینگرم
در روی پری رخان چو در مینگرم سعدی : غزلیات
غزل ۸۷ - گر کسی سرو شنیده‌ست که رفته‌ست این است
گر کسی سرو شنیده‌ست که رفته‌ست این است مولوی : غزلیات
غزل ۳۲۶ - حالت ده و حیرت ده، ای مبدع بی‌حالت
حالَت دِهْ و حیرت دِه، ای مُبدعْ بی‌حالَت اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۴۵۸ - زاهد، مرا که بیدل و دین آفریده اند
زاهد، مرا که بیدل و دین آفریده اند عطار نیشابوری : قصاید
قصیده ۵ - اگر ز گلبن خلقش گلی به بار رسد
اگر ز گلبن خلقش گلی به بار رسد حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۱۸۸ - جمعیت خویش را پریشان کردم
جمعیت خویش را پریشان کردم سلمان ساوجی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۴ - در پند و دوری از دنیا
قدم نه بر سر هستی که هست این پایه ادنی بلند اقبال : قطعات
شمارهٔ ۴۴ - قطعه
نبود درهمه رویزمین چو کشورفارس سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۳۵ - ماه شب گمرهان عارض زیبای تست
ماه شب گمرهان عارض زیبای تست
شمارهٔ ۹۵ - در مدح اتسز
زهی! خطهٔ ملک را شهریار انوری : مقطعات
شمارهٔ ۱۷۸ - در مدح ملک‌الشرق علاء الدین محمد امیر کوه
امیرالجبال آنکه با جاه جودش صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۴۹۳ - دیده از صورت پرستی بسته بود آیینه ام
دیده از صورت پرستی بسته بود آیینه ام اوحدالدین کرمانی : الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها
شماره ۲۷ - ای خواجه یقین را به گمان می طلبی
ای خواجه یقین را به گمان می طلبی مولوی : رباعیات
رباعی ۳۵۸ - عاشق نبود آنکه سبک چون جان نیست
عاشق نبود آنکه سبک چون جان نیست حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۶۸۶ - عقل دور است از آن جهان که منم
عقل دور است از آن جهان که منم ملک‌الشعرای بهار : رباعیات
شماره ۶۴ - زان نرگس نیم مست مستم کردی
زان نرگس نیم مست مستم کردی مولوی : غزلیات
غزل ۲۲۵۲ - بیدل شده‌ام، بهر دل تو
بیدل شُده‌ام، بَهرِ دلِ تو فضولی : غزلیات
شماره ۱۴۰ - خوب می دانم وفا از خود جفا از یار خود
خوب می دانم وفا از خود جفا از یار خود محمد بن منور : فصل اول - حکایات کرامات شیخ
حکایت ۱۰۶ - هم خواجه عمادالدین محمد گفت کی از جد خویش استاد ابوبکر نوقانی شنیدم کی گفت روزی شیخ بوسعید و من نشسته بودیم در مسجد شیخ در میهنه، جوانی درآمد از ختن و
هم خواجه عمادالدین محمد گفت کی از جد خویش استاد ابوبکر نوقانی شنیدم کی گفت روزی شیخ بوسعید و من نشسته بودیم در مسجد شیخ در میهنه، جوانی درآمد از ختن و گفت مهتر میهنه کدامست؟ شیخ اشارت به خواجه حمویه کرد. آن جوان گفت اسلام عرضه کن، خواجه حمویه به شیخ گفت که اسلامش عرضه کن. من گفتم چندین توقف نکنید از بندش بیرون آرید. شیخ مرا گفت اسلامش عرضه کن. من اسلامش عرضه کردم. آن جوان مسلمان شد. پس من اورا گفتم کی این چه حالت است؟ گفت ما دو برادر بودیم از ختن به بازرگانی می‌شدیم به طبرستان، شبی من بخواب دیدم کی مرا گفتندی برخیز و سوی میهنه رو و بر دست مهین میهنه مسلمان شو. من از خواب بیدار شدم و درین اندیشه می‌بودم چون ازین سوی آب آمدیم دلم از تجارت و طلب دنیا سرد شد و این حدیث در دل من کار کرد و مسلمانی در دل من شیرین شد و مرا روشن گشت کی آن خواب حقّ بوده است. برادر را گفتم تودانی با مال و من بترک همه بگفتم می‌آمدم تا پیش شما و مسلمان شدم. شیخ روی بمن کرد و گفت ما را از سر دانشمندی حسبت کردی، غرامت آن اورا قرآن چندانی بیاموز کی نمازش درست باشد. من آن جوان را تا سورۀ والضُّحی درآموختم و چون خواجه حمویه بخانه شد هرچ پوشیده داشت جمله پیش شیخ فرستاد و گفت تطهیر آن جوان کنید. شیخ حسن را گفت تا آن را بفروخت و درویشان را دعوت کردند و آن جوان را تطهیر دادند و از جملۀ نیک مردان شد. عطار نیشابوری : باب پنجاهم: در ختم كتاب
شماره ۳۰ - تا روی چو آفتاب دلدار بتافت
تا روی چو آفتاب دلدار بتافت شمس مغربی : رباعیات
شماره ۱۲ - در روی پری رخان چو در مینگرم
در روی پری رخان چو در مینگرم سعدی : غزلیات
غزل ۸۷ - گر کسی سرو شنیده‌ست که رفته‌ست این است
گر کسی سرو شنیده‌ست که رفته‌ست این است مولوی : غزلیات
غزل ۳۲۶ - حالت ده و حیرت ده، ای مبدع بی‌حالت
حالَت دِهْ و حیرت دِه، ای مُبدعْ بی‌حالَت اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۴۵۸ - زاهد، مرا که بیدل و دین آفریده اند
زاهد، مرا که بیدل و دین آفریده اند عطار نیشابوری : قصاید
قصیده ۵ - اگر ز گلبن خلقش گلی به بار رسد
اگر ز گلبن خلقش گلی به بار رسد حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۱۸۸ - جمعیت خویش را پریشان کردم
جمعیت خویش را پریشان کردم سلمان ساوجی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۴ - در پند و دوری از دنیا
قدم نه بر سر هستی که هست این پایه ادنی بلند اقبال : قطعات
شمارهٔ ۴۴ - قطعه
نبود درهمه رویزمین چو کشورفارس سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۳۵ - ماه شب گمرهان عارض زیبای تست
ماه شب گمرهان عارض زیبای تست