شمارهٔ ۴۴ - قطعه

نبود درهمه رویزمین چو کشورفارس
به ملک فارس نبودند گر مشیر وقوام ۱

بسی حرام خدا را که این نمودحلال
بسی حلال خدا را که آن نمودحرام ۲

هم این شکست دل خلق را ز پیر وجوان
هم آن ببست در رزق را به خاص وعام ۳

سفارشی که از این است بدتر از فحش است
نوازشی که از آن است بدتر از دشنام ۴

خدای لم یزلی هر دو را کند نابود
به جاه قرب علی هر دورا کند گمنام ۵

الهی آنکه رسد روز عمر این را شب
الهی آنکه شودصبح عزت او راشام ۶