صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۸۲۵ - لب چون صدف به آب گهر تر نمی کنم
لب چون صدف به آب گهر تر نمی کنم شاه نعمتالله ولی : دوبیتیها
دوبیتی ۲۵۳ - ز صورت گر شوی فانی ازین معنی بقا یابی
ز صورت گر شوی فانی ازین معنی بقا یابی جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۹۲۶ - به درد عشق تو درمان نیابم
به درد عشق تو درمان نیابم نصرالله منشی : مقدمهٔ نصرالله منشی
بخش ۹ - همیگوید نصرالله محمد عبدالحمید بوالمعالی
همی گوید بنده وبنده زاده نصرالله محمد عبدالحمید بوالمعالی، تولاه الله الکریم بفضله، چون بفر اصطناع و یمن اقبال مجلس قاهری شاهنشاهی ادام الله اشراقه خانه خواجه من بنده اطال الله بقاءه و ادام ایامه و انعامه و رزقه الله سعادة الدارین قبله احرار و افاضل و کعبه علما و امائل این حضرت بزرگ لازالت ممحروسة الاطراف محمیة و الاکناف بود، و جملگی ملاذ و پناه جانب او را شناختندی، و او در ابواب تفقد و تعهد ایشان انواع تکلف و تنوق واجب داشتی، و التماسات هر یک را بر آن جمله باهتزاز و استبشار تلقی کردی که مانند آن بر خاطر اهل روزگار نتواند گذشت -و ذکر این معنی ازان شایعتر است که در آن بزیادت اطنابی حاجت افتد . امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۱۴۲ - تتبع خواجه
گلی که شرح غمم پیش او صبا بکند صامت بروجردی : غزلیات
شماره ۳۸ - در این ویران سر بیجا کسی منزل نمیگیرد
در این ویران سر بیجا کسی منزل نمیگیرد مجد همگر : رباعیات
شماره ۲۷۷ - گیرم که مرا خدمت تو شاهی داد
گیرم که مرا خدمت تو شاهی داد نجمالدین رازی : باب سیم
فصل هجدهم
قال الله تعالی «فکشفنا عنک غطائک فبصرک الیوم حدید». طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۶۶۸ - داغ رشک باغبان کهنه اش گل می کند
داغ رشک باغبان کهنه اش گل می کند سحاب اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۲۸ - در عشق چو باید که به ناچار بمیرم
در عشق چو باید که به ناچار بمیرم نظام قاری : غزلیات
شمارهٔ ۶۱ - مولانا حافظ فرماید
آنانکه خاکرا بنظر کیمیا کنند فریدون مشیری : بهار را باورکن
بهت
میگذرم از میان رهگذران مات فرخی سیستانی : قصاید
شمارهٔ ۱۰۳ - در مدح سلطان مسعود بن سلطان محمود غزنوی
آشتی کردم با دوست پس از جنگ دراز باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی ۱۲۳ - از عشق تو بهره نیست جز سرزنشم
از عشق تو بهره نیست جز سرزنشم صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۵۹۵ - بهار می گذرد، سیر گلستانی کن
بهار می گذرد، سیر گلستانی کن حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۳۲۶ - ز مستی، خون دل را، باده می انگاشتم روزی
ز مستی، خون دل را، باده می انگاشتم روزی مولوی : رباعیات
رباعی ۴۲۸ - نه چرخ غلام طبع خود رایهٔ ماست
نه چرخ غلام طبع خود رایهٔ ماست رضاقلی خان هدایت : روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما
بخش ۱ - روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما به ترتیب حروف تهجّی
ابوعلی سینای بلخی رضاقلی خان هدایت : روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما
بخش ۶ - ابن یمین فریومدی خراسانی
وهُوَ امیر محمود بن یمین الدین محمود فریومدی الطغرایی، در اخلاق حمیده و اوصاف پسندیده مشهور و در کمالات صوری و معنوی در السنه و افواه مذکور. از سالکان واصل و عارفان کامل. استفاضهٔ فیوضات الهیه نموده و خود در سلک حکما و عقلا مندرج بود. تحصیل معاش از رهگذر زراعت و دهقانی فرمودی و هرچه داشتی مصروف درویشان نمودی. دیوان حکمت توأمانش در سنهٔ ۷۴۳ در جنگ سربداران از میان رفته. لهذا اشعارش کم یاب و این ابیات از نتایج طبع آن جناب است: کمال خجندی : غزلیات
شماره ۴۳۵ - از برگ گل که نسیم عبیر می آید
از برگ گل که نسیم عبیر می آید
غزل ۵۸۲۵ - لب چون صدف به آب گهر تر نمی کنم
لب چون صدف به آب گهر تر نمی کنم شاه نعمتالله ولی : دوبیتیها
دوبیتی ۲۵۳ - ز صورت گر شوی فانی ازین معنی بقا یابی
ز صورت گر شوی فانی ازین معنی بقا یابی جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۹۲۶ - به درد عشق تو درمان نیابم
به درد عشق تو درمان نیابم نصرالله منشی : مقدمهٔ نصرالله منشی
بخش ۹ - همیگوید نصرالله محمد عبدالحمید بوالمعالی
همی گوید بنده وبنده زاده نصرالله محمد عبدالحمید بوالمعالی، تولاه الله الکریم بفضله، چون بفر اصطناع و یمن اقبال مجلس قاهری شاهنشاهی ادام الله اشراقه خانه خواجه من بنده اطال الله بقاءه و ادام ایامه و انعامه و رزقه الله سعادة الدارین قبله احرار و افاضل و کعبه علما و امائل این حضرت بزرگ لازالت ممحروسة الاطراف محمیة و الاکناف بود، و جملگی ملاذ و پناه جانب او را شناختندی، و او در ابواب تفقد و تعهد ایشان انواع تکلف و تنوق واجب داشتی، و التماسات هر یک را بر آن جمله باهتزاز و استبشار تلقی کردی که مانند آن بر خاطر اهل روزگار نتواند گذشت -و ذکر این معنی ازان شایعتر است که در آن بزیادت اطنابی حاجت افتد . امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۱۴۲ - تتبع خواجه
گلی که شرح غمم پیش او صبا بکند صامت بروجردی : غزلیات
شماره ۳۸ - در این ویران سر بیجا کسی منزل نمیگیرد
در این ویران سر بیجا کسی منزل نمیگیرد مجد همگر : رباعیات
شماره ۲۷۷ - گیرم که مرا خدمت تو شاهی داد
گیرم که مرا خدمت تو شاهی داد نجمالدین رازی : باب سیم
فصل هجدهم
قال الله تعالی «فکشفنا عنک غطائک فبصرک الیوم حدید». طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۶۶۸ - داغ رشک باغبان کهنه اش گل می کند
داغ رشک باغبان کهنه اش گل می کند سحاب اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۲۸ - در عشق چو باید که به ناچار بمیرم
در عشق چو باید که به ناچار بمیرم نظام قاری : غزلیات
شمارهٔ ۶۱ - مولانا حافظ فرماید
آنانکه خاکرا بنظر کیمیا کنند فریدون مشیری : بهار را باورکن
بهت
میگذرم از میان رهگذران مات فرخی سیستانی : قصاید
شمارهٔ ۱۰۳ - در مدح سلطان مسعود بن سلطان محمود غزنوی
آشتی کردم با دوست پس از جنگ دراز باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی ۱۲۳ - از عشق تو بهره نیست جز سرزنشم
از عشق تو بهره نیست جز سرزنشم صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۵۹۵ - بهار می گذرد، سیر گلستانی کن
بهار می گذرد، سیر گلستانی کن حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۳۲۶ - ز مستی، خون دل را، باده می انگاشتم روزی
ز مستی، خون دل را، باده می انگاشتم روزی مولوی : رباعیات
رباعی ۴۲۸ - نه چرخ غلام طبع خود رایهٔ ماست
نه چرخ غلام طبع خود رایهٔ ماست رضاقلی خان هدایت : روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما
بخش ۱ - روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما به ترتیب حروف تهجّی
ابوعلی سینای بلخی رضاقلی خان هدایت : روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما
بخش ۶ - ابن یمین فریومدی خراسانی
وهُوَ امیر محمود بن یمین الدین محمود فریومدی الطغرایی، در اخلاق حمیده و اوصاف پسندیده مشهور و در کمالات صوری و معنوی در السنه و افواه مذکور. از سالکان واصل و عارفان کامل. استفاضهٔ فیوضات الهیه نموده و خود در سلک حکما و عقلا مندرج بود. تحصیل معاش از رهگذر زراعت و دهقانی فرمودی و هرچه داشتی مصروف درویشان نمودی. دیوان حکمت توأمانش در سنهٔ ۷۴۳ در جنگ سربداران از میان رفته. لهذا اشعارش کم یاب و این ابیات از نتایج طبع آن جناب است: کمال خجندی : غزلیات
شماره ۴۳۵ - از برگ گل که نسیم عبیر می آید
از برگ گل که نسیم عبیر می آید
