شماره ۲۴۶ - سرمه کی طاقت آن چشم پر از ناز آرد

سرمه کی طاقت آن چشم پر از ناز آرد
تا دل خستهٔ صاحب نظری نازارد ۱

به دلم تخم وفا پاش ببین دهقان را
هرچه انداخته در خاک همان بردارد ۲

آه من حلقه به گوش تو مگر اندازد
که به امید همان دیده گهر می بارد ۳

هر که بی عشق قدم در ره حق بگذارد
می رود بر غلط این راه سری می خارد ۴

خبر از حاصل عشقت نبود دل را لیک
چند روزی است که تخم هوسی می کارد ۵

همچو آن بندهٔ خر کار به دنبال خود است
هر که نارفته ز خود راه خدا بسپارد ۶

عمرها رفت و سعیدا و نشد از پی دل
دلبرش رام که او را به وفا بازآرد ۷