خلاصه و ردهبندی سنی
همه سنین
شعر بهار خود را همتای بهار میداند و بیان میکند که اگر در جهان ارزشی وجود دارد، به دلیل پایدار بودن بهار است.
این متن یک شعر کوتاه و مفهومی است که به زیباییهای طبیعت و ارزش آن میپردازد. زبان آن ساده و قابل درک برای همه سنین است و محتوای آن نیز مناسب برای هر گروه سنی میباشد.
شمارهٔ ۹۴ - در هجو «بهاء» نامی گفته شده
بشنید بها شعر دلافزای بهار
گفتا که منم به شعر، همتای بهار ۱
همتای بهار میتوان بود بها
در کون بها اگر بود پای بهار ۲
گفتا که منم به شعر، همتای بهار ۱
همتای بهار میتوان بود بها
در کون بها اگر بود پای بهار ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۳ - برکش مراکه گوهر شمشیر آبدار
گوهر بعدی:شمارهٔ ۹۵ - مشت پس از جنگ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.