بابافغانی : غزلیات
شماره ۳۳۴ - آتشم در جان و در دل حسرت جامست و بس
آتشم در جان و در دل حسرت جامست و بس جمال‌الدین عبدالرزاق : غزلیات
شماره ۱۰۴ - یارب ار تو خوش درآئی چون بود
یارب ار تو خوش درآئی چون بود رودکی : ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه
بخش ۳۷ - کرد روبه یوزواری یک ز غند
کرد روبه یوزواری یک ز غند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۶۹۳ - به هر کجا نبود حسن، آفتاب خوش است
به هر کجا نبود حسن، آفتاب خوش است فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۱۳۹ - از رأی شمیران غم دل افزون شد
از رأی شمیران غم دل افزون شد همام تبریزی : مفردات
شماره ۲۵ - آن همی خواندم همی بوسیدمش
آن همی خواندم همی بوسیدمش اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
بدست من همان دیرینه چنگ است
بدست من همان دیرینه چنگ است مولوی : غزلیات
غزل ۳۱۴۳ - مستی و عاشقانه می‌گویی
مَستی و عاشقانه می‌گویی ایرج میرزا : قطعه ها
سفر اصفهان
ای مهین خواجه در وزارت تو ابن یمین فَرومَدی : قصاید
شمارهٔ ٧٩ - وله ایضاً قصیده در مدح تاج الدین علی سربداری
دوش بی هیچ خبر کوکبه باد سحر عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۳۷۰ - برو ای غم خبری از دل آواره بیار
برو ای غم خبری از دل آواره بیار غزالی : رکن چهارم - رکن منجیات
بخش ۷۹ - حقیقت توحید که بنای توکل بر وی است
بدان که توکل حالتی است از احوال دین. و آن ثمره ایمان است و ایمان را ابواب بسیار است، ولکن توکل از جمله آن بر دو ایمان بناست: یکی ایمان به توحید و دیگر ایمان به کمال لطف و رحمت حق تعالی. اما شرح توحید دراز است و علم وی نهایت همه علمهاست، لکن ما آن مقدار که بنای توکل بر آن است اشارت کنیم: صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۸۱۹ - پیغامی ازان غنچه دهن می رسد امروز
پیغامی ازان غنچه دهن می رسد امروز حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۷۸۴ - به طوطی نکته آموزد لب شیرین کلام تو
به طوطی نکته آموزد لب شیرین کلام تو ملک‌الشعرای بهار : مسمطات
بلدی
چار ماه است که مهمل شده کار بلدی بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۴۸۴ - صبح است ازین مرحلهٔ یاس به در زن
صبح است ازین مرحلهٔ یاس به در زن صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۷۰۸ - زبان شکوه ما لعل یار می بندد
زبان شکوه ما لعل یار می بندد مولوی : دفتر سوم
بخش ۱۶۹ - حکمت ویران شدن تن به مرگ
من چو آدم بودم اوَّل حَبْسِ کَرْب سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۳۰۱ - ای خواسته زلعل لب آن نگار بوس
ای خواسته زلعل لب آن نگار بوس جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۷۰۷ - عاقبت کار فروبسته خدا بگشاید
عاقبت کار فروبسته خدا بگشاید
شماره ۳۳۴ - آتشم در جان و در دل حسرت جامست و بس
آتشم در جان و در دل حسرت جامست و بس جمال‌الدین عبدالرزاق : غزلیات
شماره ۱۰۴ - یارب ار تو خوش درآئی چون بود
یارب ار تو خوش درآئی چون بود رودکی : ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه
بخش ۳۷ - کرد روبه یوزواری یک ز غند
کرد روبه یوزواری یک ز غند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۶۹۳ - به هر کجا نبود حسن، آفتاب خوش است
به هر کجا نبود حسن، آفتاب خوش است فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۱۳۹ - از رأی شمیران غم دل افزون شد
از رأی شمیران غم دل افزون شد همام تبریزی : مفردات
شماره ۲۵ - آن همی خواندم همی بوسیدمش
آن همی خواندم همی بوسیدمش اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
بدست من همان دیرینه چنگ است
بدست من همان دیرینه چنگ است مولوی : غزلیات
غزل ۳۱۴۳ - مستی و عاشقانه می‌گویی
مَستی و عاشقانه می‌گویی ایرج میرزا : قطعه ها
سفر اصفهان
ای مهین خواجه در وزارت تو ابن یمین فَرومَدی : قصاید
شمارهٔ ٧٩ - وله ایضاً قصیده در مدح تاج الدین علی سربداری
دوش بی هیچ خبر کوکبه باد سحر عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۳۷۰ - برو ای غم خبری از دل آواره بیار
برو ای غم خبری از دل آواره بیار غزالی : رکن چهارم - رکن منجیات
بخش ۷۹ - حقیقت توحید که بنای توکل بر وی است
بدان که توکل حالتی است از احوال دین. و آن ثمره ایمان است و ایمان را ابواب بسیار است، ولکن توکل از جمله آن بر دو ایمان بناست: یکی ایمان به توحید و دیگر ایمان به کمال لطف و رحمت حق تعالی. اما شرح توحید دراز است و علم وی نهایت همه علمهاست، لکن ما آن مقدار که بنای توکل بر آن است اشارت کنیم: صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۸۱۹ - پیغامی ازان غنچه دهن می رسد امروز
پیغامی ازان غنچه دهن می رسد امروز حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۷۸۴ - به طوطی نکته آموزد لب شیرین کلام تو
به طوطی نکته آموزد لب شیرین کلام تو ملک‌الشعرای بهار : مسمطات
بلدی
چار ماه است که مهمل شده کار بلدی بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۴۸۴ - صبح است ازین مرحلهٔ یاس به در زن
صبح است ازین مرحلهٔ یاس به در زن صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۷۰۸ - زبان شکوه ما لعل یار می بندد
زبان شکوه ما لعل یار می بندد مولوی : دفتر سوم
بخش ۱۶۹ - حکمت ویران شدن تن به مرگ
من چو آدم بودم اوَّل حَبْسِ کَرْب سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۳۰۱ - ای خواسته زلعل لب آن نگار بوس
ای خواسته زلعل لب آن نگار بوس جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۷۰۷ - عاقبت کار فروبسته خدا بگشاید
عاقبت کار فروبسته خدا بگشاید