سنایی غزنوی : رباعیات
رباعی ۱۴۲ - گبری که گرسنه شد به نانی ارزد
گبری که گرسنه شد به نانی ارزد آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۸۷۷ - چون دست رس نداری ای دل بوصل جانان
چون دست رس نداری ای دل بوصل جانان وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۳۴۴ - می‌یابم از خود حسرتی باز از فراق کیست این
می‌یابم از خود حسرتی باز از فراق کیست این اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۵۹۹ - عاشق چو مرغ بسمل پروای سر ندارد
عاشق چو مرغ بسمل پروای سر ندارد بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۱۴۶ - مباش غره به سامان این بنا که نریزد
مباش غره به سامان این بنا که نریزد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۳۵۰ - هلاک جلوه برق است آشیانه من
هلاک جلوه برق است آشیانه من سعدی : قطعات
شماره ۱۴۵ - هر چه می‌کرد با ضعیفان دزد
هر چه می‌کرد با ضعیفان دزد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۹۸۱ - کم نگردید ز خط خوبی روز افزونش
کم نگردید ز خط خوبی روز افزونش صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۰۴۹ - چند سرگردان درین دریای بی لنگر شدن؟
چند سرگردان درین دریای بی لنگر شدن؟ انوری : رباعیات
رباعی ۸۵ - از گردش این هفت مخالف بر هفت
از گردش این هفت مخالف بر هفت ملک‌الشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۱۰ - شوری
هرکه او نغمهٔ شوری بنواخت جیحون یزدی : قصاید
شمارهٔ ۳۰ - وله
عید آمد و مارا زغم روزه رها کرد مولوی : غزلیات
غزل ۲۷۷۷ - شاد آن صبحی که جان را چاره آموزی کنی
شادْ آن صُبحی که جان را چاره آموزی کُنی سلطان باهو : غزلیات
غزل ۱۴ - بر رُخش زیبا چو دیدم نقش و خال
بر رُخش زیبا چو دیدم نقش و خال صفای اصفهانی : غزلیات
شماره ۳۵ - آمد از میکده بیرون پسری جام بدست
آمد از میکده بیرون پسری جام بدست امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۰۱۶ - بیا ساقی و می در ده که گل در بوستان آمد
بیا ساقی و می در ده که گل در بوستان آمد نهج البلاغه : حکمت ها
بهترین شهر برای زندگی
وَ قَالَ عليه‌السلام لَيْسَ بَلَدٌ بِأَحَقَّ بِكَ مِنْ بَلَدٍ خَيْرُ اَلْبِلاَدِ مَا حَمَلَكَ صغیر اصفهانی : مثنویات
شمارهٔ ۴۰ - اسباب درویشی
بوالهوس دل به هوا بسته‌ای بابافغانی : غزلیات
شماره ۲۳۰ - ساقی چه بود باده و زین آب چه خیزد
ساقی چه بود باده و زین آب چه خیزد بابافغانی : غزلیات
شماره ۱۸۱ - از جور گلرخان دل من خوار و زار شد
از جور گلرخان دل من خوار و زار شد
رباعی ۱۴۲ - گبری که گرسنه شد به نانی ارزد
گبری که گرسنه شد به نانی ارزد آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۸۷۷ - چون دست رس نداری ای دل بوصل جانان
چون دست رس نداری ای دل بوصل جانان وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۳۴۴ - می‌یابم از خود حسرتی باز از فراق کیست این
می‌یابم از خود حسرتی باز از فراق کیست این اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۵۹۹ - عاشق چو مرغ بسمل پروای سر ندارد
عاشق چو مرغ بسمل پروای سر ندارد بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۱۴۶ - مباش غره به سامان این بنا که نریزد
مباش غره به سامان این بنا که نریزد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۳۵۰ - هلاک جلوه برق است آشیانه من
هلاک جلوه برق است آشیانه من سعدی : قطعات
شماره ۱۴۵ - هر چه می‌کرد با ضعیفان دزد
هر چه می‌کرد با ضعیفان دزد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۹۸۱ - کم نگردید ز خط خوبی روز افزونش
کم نگردید ز خط خوبی روز افزونش صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۰۴۹ - چند سرگردان درین دریای بی لنگر شدن؟
چند سرگردان درین دریای بی لنگر شدن؟ انوری : رباعیات
رباعی ۸۵ - از گردش این هفت مخالف بر هفت
از گردش این هفت مخالف بر هفت ملک‌الشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۱۰ - شوری
هرکه او نغمهٔ شوری بنواخت جیحون یزدی : قصاید
شمارهٔ ۳۰ - وله
عید آمد و مارا زغم روزه رها کرد مولوی : غزلیات
غزل ۲۷۷۷ - شاد آن صبحی که جان را چاره آموزی کنی
شادْ آن صُبحی که جان را چاره آموزی کُنی سلطان باهو : غزلیات
غزل ۱۴ - بر رُخش زیبا چو دیدم نقش و خال
بر رُخش زیبا چو دیدم نقش و خال صفای اصفهانی : غزلیات
شماره ۳۵ - آمد از میکده بیرون پسری جام بدست
آمد از میکده بیرون پسری جام بدست امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۰۱۶ - بیا ساقی و می در ده که گل در بوستان آمد
بیا ساقی و می در ده که گل در بوستان آمد نهج البلاغه : حکمت ها
بهترین شهر برای زندگی
وَ قَالَ عليه‌السلام لَيْسَ بَلَدٌ بِأَحَقَّ بِكَ مِنْ بَلَدٍ خَيْرُ اَلْبِلاَدِ مَا حَمَلَكَ صغیر اصفهانی : مثنویات
شمارهٔ ۴۰ - اسباب درویشی
بوالهوس دل به هوا بسته‌ای بابافغانی : غزلیات
شماره ۲۳۰ - ساقی چه بود باده و زین آب چه خیزد
ساقی چه بود باده و زین آب چه خیزد بابافغانی : غزلیات
شماره ۱۸۱ - از جور گلرخان دل من خوار و زار شد
از جور گلرخان دل من خوار و زار شد