این آیات از سوره مائده به مؤمنان هشدار می‌دهد که یهودیان و مسیحیان را به عنوان دوستان و سرپرستان خود انتخاب نکنند، زیرا آنان یکدیگر را دوست دارند و هر کس از مؤمنان آنان را دوست بدارد، از آنان محسوب می‌شود. همچنین، به منافقانی اشاره می‌کند که از ترس مشکلات به سوی یهودیان میشتابند، اما در نهایت پشیمان خواهند شد. در مقابل، مؤمنان واقعی کسانی هستند که خدا و رسولش و دیگر مؤمنان را دوست دارند و در راه خدا جهاد می‌کنند. در نهایت، تأکید می‌شود که تنها خدا، رسولش و مؤمنان حقیقی سرپرستان مؤمنان هستند و پیروزی نهایی از آنِ آنان است.
محتوا شامل مفاهیم عمیق دینی، اخلاقی و اجتماعی است که درک آن‌ها نیاز به سطحی از بلوغ فکری و شناختی دارد. همچنین، بحث درباره منافقان و رابطه با غیرمسلمانان ممکن است برای کودکان پیچیده باشد.
۸ - النوبة الاولى
إِنَّ اللَّهَ لا یَهْدِی الْقَوْمَ الظَّالِمِینَ (۵۱) که اللَّه راه نماى نیست آن کس را که کافر است.
فَتَرَى الَّذِینَ فِی قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ مىبینى منافقان را که در دل بیمارى دارند، یُسارِعُونَ فِیهِمْ در صحبت جهودان میشتابند، یَقُولُونَ نَخْشى میگویند میترسیم، أَنْ تُصِیبَنا دائِرَةٌ که مگر روزى بما دائرهاى رسد، فَعَسَى اللَّهُ أَنْ یَأْتِیَ بِالْفَتْحِ مگر که اللَّه فتح آرد گشادکار، أَوْ أَمْرٍ مِنْ عِنْدِهِ یا کارى از نزدیک خویش، فَیُصْبِحُوا عَلى ما أَسَرُّوا فِی أَنْفُسِهِمْ منافقان در آنچه پنهان میداشتند در نفس خویش، نادِمِینَ (۵۲) پشیمانان گشتند.
وَ یَقُولُ الَّذِینَ آمَنُوا و مؤمنان میگفتند: أَ هؤُلاءِ الَّذِینَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ اینان آنند که سوگند میخوردند بخدا، جَهْدَ أَیْمانِهِمْ بهر سوگند که دانستند و خواستند و توانستند، إِنَّهُمْ لَمَعَکُمْ که ایشان با شمااند، حَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ باطل شد کردارهاى ایشان فَأَصْبَحُوا خاسِرِینَ (۵۳) و زیانکارانند.
یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اى ایشان که بگرویدند، مَنْ یَرْتَدَّ مِنْکُمْ عَنْ دِینِهِ هر که از شما برگردد از دین خویش، فَسَوْفَ یَأْتِی اللَّهُ بِقَوْمٍ آرى اللَّه قومى آرد، یُحِبُّهُمْ که خداى ایشان را دوست دارد، وَ یُحِبُّونَهُ و ایشان اللَّه را دوست دارند، أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ مؤمنان را نرم جانب و خوش باشند، أَعِزَّةٍ عَلَى الْکافِرِینَ بر کافران سخت و بزور و نابخشاینده، یُجاهِدُونَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ بازمیکوشند از بهر خدا، وَ لا یَخافُونَ لَوْمَةَ لائِمٍ و نترسند از زبان زدن ملامت کنندگان، ذلِکَ فَضْلُ اللَّهِ آن فضل خداوند است، یُؤْتِیهِ مَنْ یَشاءُ آن را دهد که خود خواهد، وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِیمٌ (۵۴) و اللَّه فراخ توان است دانا.
إِنَّما وَلِیُّکُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ خداوند و کارساز و یار شما و همدم شما اللَّه است و رسول وى، وَ الَّذِینَ آمَنُوا و پس مؤمنان، الَّذِینَ یُقِیمُونَ الصَّلاةَ آنان.
که نماز بپاى میدارند، وَ یُؤْتُونَ الزَّکاةَ و زکاة مال میدهند، وَ هُمْ راکِعُونَ (۵۵)، و ایشان پشت خم دادگان.
وَ مَنْ یَتَوَلَّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ و هر که خود را خداى گزیند و رسول وى وَ الَّذِینَ آمَنُوا و ایشان که گرویدهاند، فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغالِبُونَ سپاه خدااند که غالبان ایشاناند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
