کمال خجندی : غزلیات
شماره ۱۰۴۲ - گر از در به تیم برانی نو دانی
گر از در به تیم برانی نو دانی
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۸۸۳ - چمن پیرا نه گل را دسته در گلزار می بندد
چمن پیرا نه گل را دسته در گلزار می بندد
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۶۹۷ - نه انجم است که زینت فروز نه فلک است
نه انجم است که زینت فروز نه فلک است
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۹۹۵ - جنونی کو که آتش در دل پرشورم اندازد؟
جنونی کو که آتش در دل پرشورم اندازد؟
منوچهری دامغانی : قصاید و قطعات
شمارهٔ ۷۳ - در مدح خواجه ابوسهل زوزنی
نوروز روزگار نشاطست و ایمنی
غروی اصفهانی : مدایح و مراثی الامام موسی بن جعفر الکاظم علیه السلام
شمارهٔ ۳ - فی رثاء ابی الحسن موسی سلام الله علیه
زندانیان عشق چه شب را سحر کنند
مولوی : دفتر پنجم
بخش ۴۵ - تفسیر اسفل سافلین الا الذین آمنوا و عملوا الصالحات فلهم اجر غیر ممنون
لیکْ گَر باشد طَبیبَش نورِ حَق
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۵۷۸ - ما نه آنیم که ما را به زبان باید جست
ما نه آنیم که ما را به زبان باید جست
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۱۴۸ - دل شیرین نمی گردد به سیل از جای خود، ورنه
دل شیرین نمی گردد به سیل از جای خود، ورنه
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۳۷۳ - هر که عبرت حاصل از اوضاع دنیا کرد و رفت
هر که عبرت حاصل از اوضاع دنیا کرد و رفت
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۶۸۵ - ز سیم و زر نظر بی نیاز ما سیرست
ز سیم و زر نظر بی نیاز ما سیرست
فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۳۸ - چون ابر بهار چشم خون بار من است
چون ابر بهار چشم خون بار من است
احمد شاملو : لحظه‌ها و همیشه
من مرگ را...
اینک موجِ سنگین‌گذرِ زمان است که در من می‌گذرد.
رودکی : ابیات پراکنده
شماره ۱۳۴ - گاه آرامیده و گه ارغنده
گاه آرامیده و گه ارغنده
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۸۷۰ - بیداری سیاه دلان عین غفلت است
بیداری سیاه دلان عین غفلت است
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۳۶۶ - هر که خود را یافت، دولت در کنار خویش یافت
هر که خود را یافت، دولت در کنار خویش یافت
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۰۸۲ - بهار نوجوانی رفت، کی دیوانه خواهی شد؟
بهار نوجوانی رفت، کی دیوانه خواهی شد؟
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷۲ - رنگ رخ زر ز سکّۀ دولت تست
رنگ رخ زر ز سکّۀ دولت تست
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۹۷۶ - گوش تا گوش زمین از گفتگوی من پرست
گوش تا گوش زمین از گفتگوی من پرست
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۶۳۹ - دلگیر نیست از تن، جانهای زنگ بسته
دلگیر نیست از تن، جانهای زنگ بسته