قاسم انوار : غزلیات
شماره ۴۵۵ - مشرب عذب مرا هر نفس از خم قدیم
مشرب عذب مرا هر نفس از خم قدیم
سیدای نسفی : مسمطات
شماره ۳۸ - هر که در غم صبر کرد ایوب می دانیم ما
هر که در غم صبر کرد ایوب می دانیم ما
سنایی غزنوی : رباعیات
رباعی ۳۰۴ - عقلی که خلاف تو گزیدن نتوان
عقلی که خلاف تو گزیدن نتوان
مولوی : غزلیات
غزل ۳۸۹ - چون دلت با من نباشد، هم‌نشینی سود نیست
چون دِلَت با من نباشد، هم‌نشینی سود نیست
نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۳۲۷ - از خوی کریم تو گنه گشت فراموش
از خوی کریم تو گنه گشت فراموش
عطار نیشابوری : باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست
شماره ۳ - چون روی تو در هلاک خواهد بودن
چون روی تو در هلاک خواهد بودن
خاقانی : قصاید
شمارهٔ ۱۹ - در مدح خاقان اکبر شروان شاه منوچهربن فریدون و بستن سد باقلانی و التزام صبح در هر بیت
جبههٔ زرین نمود چهرهٔ صبح از نقاب
امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۳۰۲ - آن کسان کز بر آن روی بدم می گویند
آن کسان کز بر آن روی بدم می گویند
نهج البلاغه : حکمت ها
زیان برخی از ضد ارزشها
وَ قَالَ عليه‌السلام مَنْ أَصْبَحَ عَلَى اَلدُّنْيَا حَزِيناً فَقَدْ أَصْبَحَ لِقَضَاءِ اَللَّهِ سَاخِطاً
ملک‌الشعرای بهار : غزلیات
غزل ۲ - شمعیم و دلی مشعله‌افروز و دگر هیچ
شمعیم و دلی مشعله‌افروز و دگر هیچ
جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۹۰ - از وصل مرا جهان به کامست
از وصل مرا جهان به کامست
اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۹۸۵ - کنون که جامه چو من میدری که سر مستم
کنون که جامه چو من میدری که سر مستم
قطران تبریزی : مقطعات
شماره ۲۷ - فراق دیدن جانان دل و جانم دژم دارد
فراق دیدن جانان دل و جانم دژم دارد
اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۴۲۷ - شهوت مپرست و بر بتان ناظر باش
شهوت مپرست و بر بتان ناظر باش
رودکی : قصاید و قطعات
شماره ۴۲ - مرا تو راحت جانی، معاینه، نه خبر
مرا تو راحت جانی، معاینه، نه خبر
آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۶۶۰ - مدعی تا چند میپرسی تو از اسرار دل
مدعی تا چند میپرسی تو از اسرار دل
انوری : رباعیات
رباعی ۵۸ - با دل گفتم چو یار بی فرمانست
با دل گفتم چو یار بی فرمانست
ملا احمد نراقی : مثنوی طاقدیس
بخش ۵۹ - حکایت عارفی که شب به گدایی و دریوزه رفت
بود در شهری یکی مرد خدای
ابن یمین فَرومَدی : قصاید
شمارهٔ ٢٧ - وله ایضاً ملمع در مدح وجیه الدین مسعود شاه
ساقی الاصحاب مائا بارقا کالنار هات
مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۴۲ - دشمن که برغم بخت وارون منست
دشمن که برغم بخت وارون منست