این متن شعری عرفانی و فلسفی است که به موضوعاتی مانند غفلت، عبادت، زهد، شهادت، عادت، شهرت و دیدگاههای مختلف درباره زندگی میپردازد. شاعر از مفاهیم عمیق و نمادین استفاده کرده تا حقایق زندگی و روحانی را بیان کند.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، استفاده از نمادها و استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۱۸۷۰ - بیداری سیاه دلان عین غفلت است
خوابی که نیست از سر غفلت، عبادت است ۱
از زهد خشک بر دل زاهد غبار نیست
تابوت بهر مرده دلان مهد راحت است ۲
شرط طواف کعبه دل، بی بضاعتی است
گر شرط طوف کعبه گل، استطاعت است ۳
آبی که داد زندگی جاودان به خضر
در قبضه تصرف تیغ شهادت است ۴
شیطان پا برجاست شود هر چه عادتی
بیچاره آن که در گرو رسم عادت است ۵
غیر از دل شکسته خود، گوشه گیر را
هر گوشه ای که هست، کمینگاه شهرت است ۶
دامی که غیر خوردن دل نیست دانه اش
امروز در بساط زمین دام صحبت است ۷
از ماه مصر، صلح به آوازه کرده است
گر مطلب کریم ز انعام، شهرت است ۸
چون چشم سوزن است جهان وسیع، تنگ
صائب به چشم هر که مقید به ساعت است ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.