شیخ بهایی : غزلیات
غزل ۱ - جاء البرید مبشرا من بعد ما طال المدا
جاء البرید مبشرا من بعد ما طال المدا غروی اصفهانی : غزلیات
شماره ۹۹ - بامید روی دلدار ز آبرو گذشتم
بامید روی دلدار ز آبرو گذشتم نورعلیشاه : بخش دوم
شماره ۱۹ - سحرگاهان که بگشاده در دوست
سحرگاهان که بگشاده در دوست جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۸۴ - از صبا زلف تو ای دوست پریشان حالست
از صبا زلف تو ای دوست پریشان حالست ملا احمد نراقی : باب چهارم
فصل - اهتمام در امر به معروف و نهی از منکر
بدان که ضد کوتاهی در امر به معروف و نهی از منکر، سعی و اجتهاد در آنها است و این از اعظم شعائر دین، و اقوای علامت شریعت و آئین است و آن مقصد کلی است از بعثت أنبیا و أوصیا، و نایب گردانیدن متدینین از علمائی که مدار گردش آسیای جمیع ادیان است و اختلال آن موجب بازماندن آن از دور آن است و از این جهت مدح و ترغیب به آن در آیات و اخبار بی پایان رسیده، و امر به آن شده. قاآنی شیرازی : قطعات
شماره ۳۷ - نفس کافر زنی است زانیّه
نفس کافر زنی است زانیّه صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۲۸۶ - تیره روزیم، ولی شب همه‌شب می‌سوزد
تیره روزیم، ولی شب همه‌شب می‌سوزد امیر پازواری : دوبیتی‌ها
شماره ۵۵ - مِهْ تِکْ دَکِتِهْ اَمْشُو دَئیره وارِشْ
مِهْ تِکْ دَکِتِهْ اَمْشُو دَئیره وارِشْ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۰۹۲ - اگر چشم کافر فتد برلقایش
اگر چشم کافر فتد برلقایش ملا احمد نراقی : مثنوی طاقدیس
بخش ۲۰۹ - نومید شدن شیطان از هاجر و رفتن نزد ابراهیم
آمد و گفت ای خلیل مؤتمن ابوالحسن فراهانی : رباعیات
شماره ۴۱ - افسوس که از کنار من یاری رفت
افسوس که از کنار من یاری رفت سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۵۱ - کفش دوز
دست بر دامان شوخ کفشدوز امشب زدم اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۷۴۷ - نمی گنجد به محشر فوج عصیانی که من دارم
نمی گنجد به محشر فوج عصیانی که من دارم سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۵۴ - شسته گر
شسته گر امرد که رفتارش بود آب روان رشیدالدین میبدی : ۳۱- سورة لقمان - مکّیّة
۲ - النوبة الثانیة
قوله تعالى و تقدّس: أَ لَمْ تَرَوْا معناه ا لم تعلموا یا بنى آدم أَنَّ اللَّهَ سَخَّرَ لَکُمْ ما فِی السَّماواتِ وَ ما فِی الْأَرْضِ اى مکّنکم من الانتفاع بما فى السماء من الشّمس و القمر و النجوم و ما فى الارض من الجبال و البحار و النبات و الاشجار و الدّواب و الریح و السحاب و غیر ذلک ممّا تنتفعون به فى اوقاتکم و مصالحکم. وَ أَسْبَغَ عَلَیْکُمْ اى اتمّ و وسع حتى فضل و السابغات فى قصّة داود هى الدّروع الطویلة نِعَمَهُ قرأ نافع و ابو عمرو و حفص بفتح العین على الجمع و قرأ الآخرون منوّنة على الواحد و معناها الجمع ایضا کقوله: وَ إِنْ تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللَّهِ لا تُحْصُوها. ظاهِرَةً وَ باطِنَةً قال عکرمة عن ابن عباس: النعمة الظاهرة الاسلام و القرآن، و الباطنة ما ستر علیک من الذنوب و لم یعجل علیک بالنقمة. و قیل: الظاهرة ما یراها الناس من الجاه و المال و الخدم و الاولاد. و الباطنة الخلق و العلم و القوّة و سائر ما یعلمه العبد من نفسه. و قیل الظاهرة ما یعلمه العبد من نفسه و الباطنة ما یعلمه اللَّه و لا یعلم العبد. و قیل لرسول اللَّه (ص): عرفنا النعم الظاهرة فما الباطنة؟ اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۴۹۶ - ای کز ستم تو راحتی می یابم
ای کز ستم تو راحتی می یابم ملا احمد نراقی : مثنوی طاقدیس
بخش ۱۳۰ - رجوع به حدیث بنده ی مقرب
گفت یا رب یا رب ای دریای جود صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۱۷۱ - الصفوه
بود صوفت صفا از کدر اغیار عطار نیشابوری : باب پنجاهم: در ختم كتاب
شماره ۱۵ - درویشی را به هر چه خواهی ندهم
درویشی را به هر چه خواهی ندهم ادیب الممالک : اصطلاحات علم رمل
شمارهٔ ۵ - در اصطلاحات رمل
هست لحیان نقطه کو را بزیر اندر سه خط
غزل ۱ - جاء البرید مبشرا من بعد ما طال المدا
جاء البرید مبشرا من بعد ما طال المدا غروی اصفهانی : غزلیات
شماره ۹۹ - بامید روی دلدار ز آبرو گذشتم
بامید روی دلدار ز آبرو گذشتم نورعلیشاه : بخش دوم
شماره ۱۹ - سحرگاهان که بگشاده در دوست
سحرگاهان که بگشاده در دوست جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۸۴ - از صبا زلف تو ای دوست پریشان حالست
از صبا زلف تو ای دوست پریشان حالست ملا احمد نراقی : باب چهارم
فصل - اهتمام در امر به معروف و نهی از منکر
بدان که ضد کوتاهی در امر به معروف و نهی از منکر، سعی و اجتهاد در آنها است و این از اعظم شعائر دین، و اقوای علامت شریعت و آئین است و آن مقصد کلی است از بعثت أنبیا و أوصیا، و نایب گردانیدن متدینین از علمائی که مدار گردش آسیای جمیع ادیان است و اختلال آن موجب بازماندن آن از دور آن است و از این جهت مدح و ترغیب به آن در آیات و اخبار بی پایان رسیده، و امر به آن شده. قاآنی شیرازی : قطعات
شماره ۳۷ - نفس کافر زنی است زانیّه
نفس کافر زنی است زانیّه صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۲۸۶ - تیره روزیم، ولی شب همه‌شب می‌سوزد
تیره روزیم، ولی شب همه‌شب می‌سوزد امیر پازواری : دوبیتی‌ها
شماره ۵۵ - مِهْ تِکْ دَکِتِهْ اَمْشُو دَئیره وارِشْ
مِهْ تِکْ دَکِتِهْ اَمْشُو دَئیره وارِشْ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۰۹۲ - اگر چشم کافر فتد برلقایش
اگر چشم کافر فتد برلقایش ملا احمد نراقی : مثنوی طاقدیس
بخش ۲۰۹ - نومید شدن شیطان از هاجر و رفتن نزد ابراهیم
آمد و گفت ای خلیل مؤتمن ابوالحسن فراهانی : رباعیات
شماره ۴۱ - افسوس که از کنار من یاری رفت
افسوس که از کنار من یاری رفت سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۵۱ - کفش دوز
دست بر دامان شوخ کفشدوز امشب زدم اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۷۴۷ - نمی گنجد به محشر فوج عصیانی که من دارم
نمی گنجد به محشر فوج عصیانی که من دارم سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۵۴ - شسته گر
شسته گر امرد که رفتارش بود آب روان رشیدالدین میبدی : ۳۱- سورة لقمان - مکّیّة
۲ - النوبة الثانیة
قوله تعالى و تقدّس: أَ لَمْ تَرَوْا معناه ا لم تعلموا یا بنى آدم أَنَّ اللَّهَ سَخَّرَ لَکُمْ ما فِی السَّماواتِ وَ ما فِی الْأَرْضِ اى مکّنکم من الانتفاع بما فى السماء من الشّمس و القمر و النجوم و ما فى الارض من الجبال و البحار و النبات و الاشجار و الدّواب و الریح و السحاب و غیر ذلک ممّا تنتفعون به فى اوقاتکم و مصالحکم. وَ أَسْبَغَ عَلَیْکُمْ اى اتمّ و وسع حتى فضل و السابغات فى قصّة داود هى الدّروع الطویلة نِعَمَهُ قرأ نافع و ابو عمرو و حفص بفتح العین على الجمع و قرأ الآخرون منوّنة على الواحد و معناها الجمع ایضا کقوله: وَ إِنْ تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللَّهِ لا تُحْصُوها. ظاهِرَةً وَ باطِنَةً قال عکرمة عن ابن عباس: النعمة الظاهرة الاسلام و القرآن، و الباطنة ما ستر علیک من الذنوب و لم یعجل علیک بالنقمة. و قیل: الظاهرة ما یراها الناس من الجاه و المال و الخدم و الاولاد. و الباطنة الخلق و العلم و القوّة و سائر ما یعلمه العبد من نفسه. و قیل الظاهرة ما یعلمه العبد من نفسه و الباطنة ما یعلمه اللَّه و لا یعلم العبد. و قیل لرسول اللَّه (ص): عرفنا النعم الظاهرة فما الباطنة؟ اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۴۹۶ - ای کز ستم تو راحتی می یابم
ای کز ستم تو راحتی می یابم ملا احمد نراقی : مثنوی طاقدیس
بخش ۱۳۰ - رجوع به حدیث بنده ی مقرب
گفت یا رب یا رب ای دریای جود صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۱۷۱ - الصفوه
بود صوفت صفا از کدر اغیار عطار نیشابوری : باب پنجاهم: در ختم كتاب
شماره ۱۵ - درویشی را به هر چه خواهی ندهم
درویشی را به هر چه خواهی ندهم ادیب الممالک : اصطلاحات علم رمل
شمارهٔ ۵ - در اصطلاحات رمل
هست لحیان نقطه کو را بزیر اندر سه خط