مولوی : غزلیات
غزل ۲۶۹۶ - مرا در خنده می‌آرد بهاری
مرا در خَنده می‌آرَد بهاری جامی : دفتر دوم
بخش ۵۹ - فرستادن پدر ریا را بعد از چهل روز همراه عیینه به مدینه و پیش گرفتن حرامیان و هلاک شدن بر دست ایشان
بعد چل روز کز نشاط و سرور امام خمینی : رباعیات
باغ زیبایی
ای روی تو نور بخش خلوتگاهم جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۱۱۶ - به خدایی که جز او نیست خداوند جهان
به خدایی که جز او نیست خداوند جهان صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۱۴۷ - این آهوان که گردن دعوی کشیده اند
این آهوان که گردن دعوی کشیده اند نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۲۵۹ - پرده برداشته ام از غم پنهانی چند
پرده برداشته ام از غم پنهانی چند کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۳۱۹ - زپایم دهر خاری برنیاورد
زپایم دهر خاری برنیاورد کمال‌الدین اسماعیل : قصاید
شمارهٔ ۸۸ - و قال ایضاً یمدح الصدر السّعید رکن الدیّن صاعد
هرکرا بخت مساعد بود و دولت یار طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۴۹۹ - اگر غیرت عشق مانع نگردد
اگر غیرت عشق مانع نگردد ملک‌الشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۱۱۸
مردم ایدون همانا چون شیرخواره است که چون خو‌یی اندرگرفت بر آن خوی بایستد. صفی علیشاه : غزلیات
شماره ۵۰ - دلی که می‌کشد او را کمند گیسویی
دلی که می‌کشد او را کمند گیسویی خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۱۸۳ - ز زلفش نافهٔ تاتار تاریست
ز زلفش نافهٔ تاتار تاریست شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۱۲۴۶ - ایها الطالب چو جای ما و من
ایها الطالب چو جای ما و من صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۵۳۷ - هر که رنگ شکسته ای دارد
هر که رنگ شکسته ای دارد سعدی : باب سوم در فضیلت قناعت
حکایت ۱ - خواهندهٔ مَغْرِبی در صفِ بزّازانِ حَلَب می‌گفت
خواهندهٔ مَغْرِبی در صفِ بزّازانِ حَلَب می‌گفت: ای خداوندانِ نعمت، اگر شما را انصاف بودی و ما را قناعت، رسمِ سؤال از جهان برخاستی. جمال‌الدین عبدالرزاق : قصاید
شمارهٔ ۱۰۹ - در مدح امام العالم اقضی القضاه رکن الدین
ای گذشته پایه قدرت زهفتم آسمان آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۲۸۴ - خوب باشد گر زخوبان سر زند کردار زشت
خوب باشد گر زخوبان سر زند کردار زشت آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۱۹۸ - دوست بخلوتگه دل برنشست
دوست بخلوتگه دل برنشست صائب تبریزی : مطالع
شماره ۲۶۱ - زخامی هر کبابی اشک خونین بر زمین ریزد
زخامی هر کبابی اشک خونین بر زمین ریزد قاآنی شیرازی : غزلیات
غزل ۴۴ - لحن اسماعیل و رویش آفت چشمست و گوش
لحن اسماعیل و رویش آفت چشمست و گوش
غزل ۲۶۹۶ - مرا در خنده می‌آرد بهاری
مرا در خَنده می‌آرَد بهاری جامی : دفتر دوم
بخش ۵۹ - فرستادن پدر ریا را بعد از چهل روز همراه عیینه به مدینه و پیش گرفتن حرامیان و هلاک شدن بر دست ایشان
بعد چل روز کز نشاط و سرور امام خمینی : رباعیات
باغ زیبایی
ای روی تو نور بخش خلوتگاهم جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۱۱۶ - به خدایی که جز او نیست خداوند جهان
به خدایی که جز او نیست خداوند جهان صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۱۴۷ - این آهوان که گردن دعوی کشیده اند
این آهوان که گردن دعوی کشیده اند نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۲۵۹ - پرده برداشته ام از غم پنهانی چند
پرده برداشته ام از غم پنهانی چند کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۳۱۹ - زپایم دهر خاری برنیاورد
زپایم دهر خاری برنیاورد کمال‌الدین اسماعیل : قصاید
شمارهٔ ۸۸ - و قال ایضاً یمدح الصدر السّعید رکن الدیّن صاعد
هرکرا بخت مساعد بود و دولت یار طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۴۹۹ - اگر غیرت عشق مانع نگردد
اگر غیرت عشق مانع نگردد ملک‌الشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۱۱۸
مردم ایدون همانا چون شیرخواره است که چون خو‌یی اندرگرفت بر آن خوی بایستد. صفی علیشاه : غزلیات
شماره ۵۰ - دلی که می‌کشد او را کمند گیسویی
دلی که می‌کشد او را کمند گیسویی خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۱۸۳ - ز زلفش نافهٔ تاتار تاریست
ز زلفش نافهٔ تاتار تاریست شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۱۲۴۶ - ایها الطالب چو جای ما و من
ایها الطالب چو جای ما و من صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۵۳۷ - هر که رنگ شکسته ای دارد
هر که رنگ شکسته ای دارد سعدی : باب سوم در فضیلت قناعت
حکایت ۱ - خواهندهٔ مَغْرِبی در صفِ بزّازانِ حَلَب می‌گفت
خواهندهٔ مَغْرِبی در صفِ بزّازانِ حَلَب می‌گفت: ای خداوندانِ نعمت، اگر شما را انصاف بودی و ما را قناعت، رسمِ سؤال از جهان برخاستی. جمال‌الدین عبدالرزاق : قصاید
شمارهٔ ۱۰۹ - در مدح امام العالم اقضی القضاه رکن الدین
ای گذشته پایه قدرت زهفتم آسمان آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۲۸۴ - خوب باشد گر زخوبان سر زند کردار زشت
خوب باشد گر زخوبان سر زند کردار زشت آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۱۹۸ - دوست بخلوتگه دل برنشست
دوست بخلوتگه دل برنشست صائب تبریزی : مطالع
شماره ۲۶۱ - زخامی هر کبابی اشک خونین بر زمین ریزد
زخامی هر کبابی اشک خونین بر زمین ریزد قاآنی شیرازی : غزلیات
غزل ۴۴ - لحن اسماعیل و رویش آفت چشمست و گوش
لحن اسماعیل و رویش آفت چشمست و گوش