شماره ۲۵۹ - پرده برداشته ام از غم پنهانی چند

پرده برداشته ام از غم پنهانی چند
به زیان می رود امروز گریبانی چند ۱

زان ضعیفان که وفا داشت درین شهر اسیر
قفسی چند بجا مانده و زندانی چند ۲

سر و سامان سخن کردن این جمعم نیست
پهلوی من بنشانید پریشانی چند ۳

بس خرابیم ز یکدیگرمان نشناسند
مانده ایم از ده غارت زده ویرانی چند ۴

کشته از بس به هم افتاده کفن نتوان کرد
فکر خورشید قیامت کن و عریانی چند ۵

هیچ دل را ستم حادثه مجروح نکرد
که نه لعل تو بر آن ریخت نمکدانی چند ۶

هیچ کس را سرپایی نزد ایام که ما
پشت دستی نگزیدیم به دندانی چند ۷

بهر عشرت طلبی لخت دل آریم برون
چیده ایم از گل این بادیه دامانی چند ۸

چشم بر فیض «نظیری » همه خوبان دارند
کاسه در پیش گدا داشته سلطانی چند ۹