آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۴۸۱ - باز در پرده دل پرتو دلدار رسید
باز در پرده دل پرتو دلدار رسید مشتاق اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۶۷ - میرم چو ز من دور شود آن بت دلجو
میرم چو ز من دور شود آن بت دلجو سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۲۸۰ - به سر کوی تو سوگند، که تا سر دارم
به سر کوی تو سوگند، که تا سر دارم سوزنی سمرقندی : قصاید
شمارهٔ ۴۶ - در هجو شاعری
بس ریش گاوی ای خر زنار منطقه خیام : هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
رباعی ۹۶
* جُز راهِ قَلَندرانِ میخانه مپوی، عطار نیشابوری : باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق
شماره ۶۳ - چون هست همه به روی تو آرزویم
چون هست همه به روی تو آرزویم اوحدالدین کرمانی : الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات
شماره ۵۸ - با یار بگفتم به زبانی که مراست
با یار بگفتم به زبانی که مراست ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۳۵۰ - ای از گل تر روی تو آراسته تر
ای از گل تر روی تو آراسته تر جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۱۹ - لاهور که دلبریش بسی عیار است
لاهور که دلبریش بسی عیار است جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۳۰۴ - جز لطف تو جانا به جهان هیچ کسم نیست
جز لطف تو جانا به جهان هیچ کسم نیست رشیدالدین میبدی : ۳- سورة آل عمران- مدنیة
۱۹ - النوبة الثالثة
قوله تعالى: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقاتِهِ هر جاى که یا أَیُّهَا النَّاسُ گفت اتَّقُوا رَبَّکُمُ در آن پیوست، و هر جاى که یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا گفت اتَّقُوا اللَّهَ در آن پیوست. اتَّقُوا رَبَّکُمُ خطاب عموم است که تقوى ایشان بر دیدار نعمت است، و همت ایشان پرورش تن براى خدمت حق جلّ شأنه. جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۵۳۸ - تا مرا طاقت هجران و توانم باشد
تا مرا طاقت هجران و توانم باشد حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۰۱۶ - الغیاث ای دوستان از درد بی درمان من
الغیاث ای دوستان از درد بی درمان من صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۸۹۰ - تو چون نوخط شوی طاوس جنت پر برون آرد
تو چون نوخط شوی طاوس جنت پر برون آرد اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۷۰۲ - ناقه لیلی که سر در کوه و هامون میکند
ناقه لیلی که سر در کوه و هامون میکند اثیر اخسیکتی : غزلیات
شماره ۷۹ - دردی است در دیار که درمان نمیبرد
دردی است در دیار که درمان نمیبرد خاقانی : رباعیات
شماره ۱۰۶ - خواهی شرفت هردمی اعلا باشد
خواهی شرفت هردمی اعلا باشد غزالی : رکن سوم - رکن مهلکات
بخش ۸۸ - پیدا کردن علاج کبر
بدان که هر علتی که قدر یک حبه از وی راه سعادت ببندد و از بهشت محجوب کند، علاج آن فرض عین بود، و هیچ کس از این بیماری خالی نیست و علاج آن دو نوع است: یکی بر جمله و دیگر بر تفصیل. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۹۲۸ - آن که رنگ خط به رخسارش ز مشک ناب ریخت
آن که رنگ خط به رخسارش ز مشک ناب ریخت سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۱۲۶ - جان زندگی از چشمه پرنوش تو دارد
جان زندگی از چشمه پرنوش تو دارد
شماره ۴۸۱ - باز در پرده دل پرتو دلدار رسید
باز در پرده دل پرتو دلدار رسید مشتاق اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۶۷ - میرم چو ز من دور شود آن بت دلجو
میرم چو ز من دور شود آن بت دلجو سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۲۸۰ - به سر کوی تو سوگند، که تا سر دارم
به سر کوی تو سوگند، که تا سر دارم سوزنی سمرقندی : قصاید
شمارهٔ ۴۶ - در هجو شاعری
بس ریش گاوی ای خر زنار منطقه خیام : هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
رباعی ۹۶
* جُز راهِ قَلَندرانِ میخانه مپوی، عطار نیشابوری : باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق
شماره ۶۳ - چون هست همه به روی تو آرزویم
چون هست همه به روی تو آرزویم اوحدالدین کرمانی : الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات
شماره ۵۸ - با یار بگفتم به زبانی که مراست
با یار بگفتم به زبانی که مراست ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۳۵۰ - ای از گل تر روی تو آراسته تر
ای از گل تر روی تو آراسته تر جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۱۹ - لاهور که دلبریش بسی عیار است
لاهور که دلبریش بسی عیار است جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۳۰۴ - جز لطف تو جانا به جهان هیچ کسم نیست
جز لطف تو جانا به جهان هیچ کسم نیست رشیدالدین میبدی : ۳- سورة آل عمران- مدنیة
۱۹ - النوبة الثالثة
قوله تعالى: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقاتِهِ هر جاى که یا أَیُّهَا النَّاسُ گفت اتَّقُوا رَبَّکُمُ در آن پیوست، و هر جاى که یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا گفت اتَّقُوا اللَّهَ در آن پیوست. اتَّقُوا رَبَّکُمُ خطاب عموم است که تقوى ایشان بر دیدار نعمت است، و همت ایشان پرورش تن براى خدمت حق جلّ شأنه. جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۵۳۸ - تا مرا طاقت هجران و توانم باشد
تا مرا طاقت هجران و توانم باشد حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۰۱۶ - الغیاث ای دوستان از درد بی درمان من
الغیاث ای دوستان از درد بی درمان من صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۸۹۰ - تو چون نوخط شوی طاوس جنت پر برون آرد
تو چون نوخط شوی طاوس جنت پر برون آرد اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۷۰۲ - ناقه لیلی که سر در کوه و هامون میکند
ناقه لیلی که سر در کوه و هامون میکند اثیر اخسیکتی : غزلیات
شماره ۷۹ - دردی است در دیار که درمان نمیبرد
دردی است در دیار که درمان نمیبرد خاقانی : رباعیات
شماره ۱۰۶ - خواهی شرفت هردمی اعلا باشد
خواهی شرفت هردمی اعلا باشد غزالی : رکن سوم - رکن مهلکات
بخش ۸۸ - پیدا کردن علاج کبر
بدان که هر علتی که قدر یک حبه از وی راه سعادت ببندد و از بهشت محجوب کند، علاج آن فرض عین بود، و هیچ کس از این بیماری خالی نیست و علاج آن دو نوع است: یکی بر جمله و دیگر بر تفصیل. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۹۲۸ - آن که رنگ خط به رخسارش ز مشک ناب ریخت
آن که رنگ خط به رخسارش ز مشک ناب ریخت سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۱۲۶ - جان زندگی از چشمه پرنوش تو دارد
جان زندگی از چشمه پرنوش تو دارد