خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
متن بالا مجموعه‌ای از ابیات عرفانی و فلسفی است که به موضوعاتی مانند خودشناسی، عشق، انتظار و رهایی از تعلقات دنیوی می‌پردازد. شاعر از مخاطب می‌خواهد به درون خود بنگرد، از ناله و شکوه بپرهیزد و به جای امید بستن به ناامیدی‌ها، به رهایی بیندیشد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از ابیات مانند «بمیر ای مرغ تشنه در بیابان» ممکن است نیاز به توضیح و تفسیر داشته باشند تا برای سنین پایین‌تر قابل فهم شوند.
شماره ۱۷۹۳ - تو با آن رو بگو مه را، چه باشی؟
تو با آن رو بگو مه را، چه باشی؟
تو با آن رخ بگو شه را، چه باشی؟ ۱
ببین آیینه و خود را صفت کن
حدیث زهره و مه را چه باشی ۲
دلا، زینسان چه می نالی در آن کوی؟
گدایان شبانگه را چه باشی ۳
بمیر ای مرغ تشنه در بیابان
امید ابر ناگه را چه باشی ۴
چه سویت، خسروا، دارد جدا گوش
به کویش ناله و وه را چه باشی ۵
تو با آن رخ بگو شه را، چه باشی؟ ۱
ببین آیینه و خود را صفت کن
حدیث زهره و مه را چه باشی ۲
دلا، زینسان چه می نالی در آن کوی؟
گدایان شبانگه را چه باشی ۳
بمیر ای مرغ تشنه در بیابان
امید ابر ناگه را چه باشی ۴
چه سویت، خسروا، دارد جدا گوش
به کویش ناله و وه را چه باشی ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۹۲ - آن دل خراب شد که تو آباد دیده ای
گوهر بعدی:شماره ۱۷۹۴ - چه بد کردیم کز ما برشکستی؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
