طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۳۱۹ - ز پا ننشست اشکم، تا نیاوردت به سوی من
ز پا ننشست اشکم، تا نیاوردت به سوی من ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۲۳۸ - چنان بخون دلم در زد آن پسر ناخن
چنان بخون دلم در زد آن پسر ناخن امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۵۱۵ - تا جان مرا از لب لعل تو خبر شد
تا جان مرا از لب لعل تو خبر شد صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۳۵۸ - دل رمیده به این خاکدان نمی سازد
دل رمیده به این خاکدان نمی سازد شاه نعمت‌الله ولی : مفردات
شماره ۱ - ابداً مرغ عقل اگر پرد
ابداً مرغ عقل اگر پرد عطار نیشابوری : عذر آوردن مرغان
نارضا بودن ایاز از اینکه محمود سلطنت را به او داد
گفت ایاز خاص را محمود خواند مولوی : غزلیات
غزل ۱۱۰۴ - باز شد در عاشقی بابی دگر
باز شُد در عاشقی بابی دِگَر ابوالحسن فراهانی : قطعات
شماره ۷ - صاحبا شد مدتی تا شاهدان فکرتت
صاحبا شد مدتی تا شاهدان فکرتت مجد همگر : رباعیات
شماره ۳۳۱ - برهان که به مرگ خوب ناگاه بمرد
برهان که به مرگ خوب ناگاه بمرد رضی‌الدین آرتیمانی : رباعیات
رباعی ۵ - ای عشق به حسن دیده درساز مرا
ای عشق به حسن دیده درساز مرا عطار نیشابوری : باب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوق
شماره ۸ - چون توبهٔ تو گناه خواهد افتاد
چون توبهٔ تو گناه خواهد افتاد سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۵۵۳ - به سوی کلبه ام ای سیمبر نمی آیی
به سوی کلبه ام ای سیمبر نمی آیی رشیدالدین میبدی : ۲۹- سورة العنکبوت- مکّیّة
۲ - النوبة الثانیة
قوله تعالى : أَ وَ لَمْ یَرَوْا حمزه و کسایى ا و لم تروا بتاء مخاطبه خوانند و معنى آنست که: قل یا أیّها الکفار او لم تروا کیف یبدى اللَّه الخلق. یبدأ بفتح یا خواندهاند، و هما لغتان: یقال بدأ اللَّه الخلق و ابداه. حاجب شیرازی : غزلیات
شماره ۹۶ - در حق تو کس را سر انکار نباشد
در حق تو کس را سر انکار نباشد امیر معزی : قصاید
شماره ۴۳۵ - فرخنده باد و میمون بر شاه عیدِ اَضحی
فرخنده باد و میمون بر شاه عیدِ اَضحی سعیدا : غزلیات
شماره ۴۲۰ - بر کف آیینه نه دستی دگر بردار ایاغ
بر کف آیینه نه دستی دگر بردار ایاغ صائب تبریزی : مطالع
شماره ۱۴۳ - به گریه جوهر بینش ز دیده ما ریخت
به گریه جوهر بینش ز دیده ما ریخت مولوی : غزلیات
غزل ۲۶۹۰ - چو عشق آمد که جان با من سپاری؟
چو عشق آمد که جان با من سِپاری؟ قاسم انوار : غزلیات
شماره ۶۵۵ - تو مرهم دل ریشی و راحت جانی
تو مرهم دل ریشی و راحت جانی خیام : رباعیات
رباعی ۱۶۳ - ای کاش که جای آرمیدن بودی
ای کاش که جای آرمیدن بودی
شماره ۳۱۹ - ز پا ننشست اشکم، تا نیاوردت به سوی من
ز پا ننشست اشکم، تا نیاوردت به سوی من ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۲۳۸ - چنان بخون دلم در زد آن پسر ناخن
چنان بخون دلم در زد آن پسر ناخن امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۵۱۵ - تا جان مرا از لب لعل تو خبر شد
تا جان مرا از لب لعل تو خبر شد صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۳۵۸ - دل رمیده به این خاکدان نمی سازد
دل رمیده به این خاکدان نمی سازد شاه نعمت‌الله ولی : مفردات
شماره ۱ - ابداً مرغ عقل اگر پرد
ابداً مرغ عقل اگر پرد عطار نیشابوری : عذر آوردن مرغان
نارضا بودن ایاز از اینکه محمود سلطنت را به او داد
گفت ایاز خاص را محمود خواند مولوی : غزلیات
غزل ۱۱۰۴ - باز شد در عاشقی بابی دگر
باز شُد در عاشقی بابی دِگَر ابوالحسن فراهانی : قطعات
شماره ۷ - صاحبا شد مدتی تا شاهدان فکرتت
صاحبا شد مدتی تا شاهدان فکرتت مجد همگر : رباعیات
شماره ۳۳۱ - برهان که به مرگ خوب ناگاه بمرد
برهان که به مرگ خوب ناگاه بمرد رضی‌الدین آرتیمانی : رباعیات
رباعی ۵ - ای عشق به حسن دیده درساز مرا
ای عشق به حسن دیده درساز مرا عطار نیشابوری : باب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوق
شماره ۸ - چون توبهٔ تو گناه خواهد افتاد
چون توبهٔ تو گناه خواهد افتاد سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۵۵۳ - به سوی کلبه ام ای سیمبر نمی آیی
به سوی کلبه ام ای سیمبر نمی آیی رشیدالدین میبدی : ۲۹- سورة العنکبوت- مکّیّة
۲ - النوبة الثانیة
قوله تعالى : أَ وَ لَمْ یَرَوْا حمزه و کسایى ا و لم تروا بتاء مخاطبه خوانند و معنى آنست که: قل یا أیّها الکفار او لم تروا کیف یبدى اللَّه الخلق. یبدأ بفتح یا خواندهاند، و هما لغتان: یقال بدأ اللَّه الخلق و ابداه. حاجب شیرازی : غزلیات
شماره ۹۶ - در حق تو کس را سر انکار نباشد
در حق تو کس را سر انکار نباشد امیر معزی : قصاید
شماره ۴۳۵ - فرخنده باد و میمون بر شاه عیدِ اَضحی
فرخنده باد و میمون بر شاه عیدِ اَضحی سعیدا : غزلیات
شماره ۴۲۰ - بر کف آیینه نه دستی دگر بردار ایاغ
بر کف آیینه نه دستی دگر بردار ایاغ صائب تبریزی : مطالع
شماره ۱۴۳ - به گریه جوهر بینش ز دیده ما ریخت
به گریه جوهر بینش ز دیده ما ریخت مولوی : غزلیات
غزل ۲۶۹۰ - چو عشق آمد که جان با من سپاری؟
چو عشق آمد که جان با من سِپاری؟ قاسم انوار : غزلیات
شماره ۶۵۵ - تو مرهم دل ریشی و راحت جانی
تو مرهم دل ریشی و راحت جانی خیام : رباعیات
رباعی ۱۶۳ - ای کاش که جای آرمیدن بودی
ای کاش که جای آرمیدن بودی