شماره ۵۵۳ - به سوی کلبه ام ای سیمبر نمی آیی

به سوی کلبه ام ای سیمبر نمی آیی
خبر نکرده چرا بی خبر نمی آیی ۱

ز چشم من شده یی چون پری به شیشه نهان
چه دیده یی که مرا در نظر نمی آیی ۲

ز تشنگی لب من گشته خشک همچو صدف
چرا ز بحر برون چون گهر نمی آیی ۳

اسیر دام تو را نیست قوت پرواز
به دستگیریی این مشت پر نمی آیی ۴

به خانه ای که چو خورشید روی میاری
طلوع تا نکند صبح برنمی آیی ۵

کله شکسته و چون صبح سینه واکرده
کمر گشاده ز موی کمر نمی آیی ۶

به جستجوی تو گردیده سوده پا و سرم
به دیدن من بی پا و سر نمی آیی ۷

به باغ دهر چو شبنم سفید شد چشمم
هنوز ای گل صدبرگ تر نمی آیی ۸

به پرسش دل بیمار سیدای غریب
چرا تو از همه کس پیشتر نمی آیی ۹