خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر بیانگر نارضایتی و دل‌تنگی شاعر از شرایط موجود است. او احساس می‌کند که دلش با این دنیا سازگار نیست، همان‌طور که شرر با دود سازگاری ندارد. همچنین، بلبلی که به قفس عادت کرده، دیگر به خار و خس آشیانه نمی‌سازد. شاعر از درد دلش می‌گوید که حتی دل سنگ را هم به درد می‌آورد، اما این فغان‌ها باعث نمی‌شود که مخاطبش مهربان شود.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، لحن غمگین و ناامیدانه‌ی شعر ممکن است برای گروه‌های سنی پایین مناسب نباشد.
شماره ۳۵۸ - دل رمیده به این خاکدان نمی سازد
دل رمیده به این خاکدان نمی سازد
به هیچ وجه شرر با دخان نمی سازد ۱
به خارخار قفس بلبلی که خوی گرفت
دگر به خار و خس آشیان نمی سازد ۲
فغان من که دل سنگ را به درد آرد
غنیمت است ترا مهربان نمی سازد ۳
به هیچ وجه شرر با دخان نمی سازد ۱
به خارخار قفس بلبلی که خوی گرفت
دگر به خار و خس آشیان نمی سازد ۲
فغان من که دل سنگ را به درد آرد
غنیمت است ترا مهربان نمی سازد ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۵۷ - غریب کوی تو در هر کجا وطن سازد
گوهر بعدی:شماره ۳۵۹ - غبار خط چو به عزم نبرد می خیزد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
