خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
شاعر آرزو می‌کند که بتواند در جایی آرام بیاساید یا به مقصدی دور برسد. همچنین امیدوار است که پس از گذشت زمان بسیار، مانند سبزه‌ای از دل خاک سر برآورد و امید را زنده کند.
این متن حاوی مفاهیم عمیق و شاعرانه‌ای مانند امید، آرزو و ارتباط با طبیعت است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی کافی دارد. کودکان زیر 12 سال ممکن است نتوانند به طور کامل این مفاهیم را درک کنند.
رباعی ۱۶۳ - ای کاش که جای آرمیدن بودی
ای کاش که جای آرمیدن بودی
یا این ره دور را رسیدن بودی ۱
کاش از پی صد هزار سال از دل خاک
چون سبزه امید بردمیدن بودی ۲
یا این ره دور را رسیدن بودی ۱
کاش از پی صد هزار سال از دل خاک
چون سبزه امید بردمیدن بودی ۲
این گوهر را بشنوید
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۶۲ - ای دوست حقیقت شنو از من سخنی
گوهر بعدی:رباعی ۱۶۴ - بر سنگ زدم دوش سبوی کاشی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
