شاعر از دوست خود میخواهد که به حقیقت گوش دهد و از زندگی لذت ببرد، زیرا جهان برای همه فرصتهایی فراهم کرده است.
متن دارای مفاهیم فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند 'باده' و 'سبلت' ممکن است نیاز به بلوغ فکری برای درک مناسب داشته باشد.
رباعی ۱۶۲ - ای دوست حقیقت شنو از من سخنی
با باده لعل باش و با سیم تنی ۱
کانکس که جهان کرد فراغت دارد
از سبلت چون تویی و ریش چو منی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.