خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شخصیت شعر با ضربه زدن به سبوی کاشی و سرمستی از این کار، با سبو به زبان حال گفتگو می‌کند. سبو به او می‌گوید که اگر او مانند سبو باشد، شخصیت شعر نیز مانند او خواهد بود.
متن دارای مفاهیم فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. این مفاهیم نیاز به تجربه و بلوغ فکری بیشتری دارند.
رباعی ۱۶۴ - بر سنگ زدم دوش سبوی کاشی
بر سنگ زدم دوش سبوی کاشی
سرمست بدم که کردم این عیاشی ۱
با من به زبان حال می‌گفت سبو
من چون تو بدم تو نیز چون من باشی ۲
سرمست بدم که کردم این عیاشی ۱
با من به زبان حال می‌گفت سبو
من چون تو بدم تو نیز چون من باشی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۶۳ - ای کاش که جای آرمیدن بودی
گوهر بعدی:رباعی ۱۶۵ - بر شاخ امید اگر بری یافتمی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
