خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از ناامیدی و آرزوی رهایی از محدودیت‌های وجودی سخن می‌گوید. او امیدوار است که با یافتن راهی به سوی عدم، از زندان وجود رها شود.
متن حاوی مفاهیم فلسفی و وجودی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. این مفاهیم ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد یا باعث سردرگمی آن‌ها شود.
رباعی ۱۶۵ - بر شاخ امید اگر بری یافتمی
بر شاخ امید اگر بری یافتمی
هم رشته خویش را سری یافتمی ۱
تا چند ز تنگنای زندان وجود
ای کاش سوی عدم دری یافتمی ۲
هم رشته خویش را سری یافتمی ۱
تا چند ز تنگنای زندان وجود
ای کاش سوی عدم دری یافتمی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۶۴ - بر سنگ زدم دوش سبوی کاشی
گوهر بعدی:رباعی ۱۶۶ - برگیر پیاله و سبو، ای دلجوی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
