اسیر شهرستانی : غزلیات ناتمام
شماره ۱۳۴ - سرنوشتم چون تمنا چین ابروی کسی است
سرنوشتم چون تمنا چین ابروی کسی است محمد بن منور : فصل دوم - حکایاتی که بر زبان شیخ رفته
حکایت ۳۲ - پیر حبی درزی خاص شیخ بوده است. روزی جامۀ شیخ دوخته بود وقت قیلوله بود و شیخ سرباز نهاده و خادم خاص بر بالین شیخ بود، با مروحۀ در دست عبدالکریم گفت چه
پیر حبی درزی خاص شیخ بوده است. روزی جامۀ شیخ دوخته بود وقت قیلوله بود و شیخ سرباز نهاده و خادم خاص بر بالین شیخ بود، با مروحۀ در دست عبدالکریم گفت چه وقت اینست؟ پیر حبی گفت هرجا کی تو در گنجی من نیز درگنجم، خواجه عبدالکریم مروحه بنهاد و دستی چند بروی زد، چون هفت بار دست زد شیخ گفت بس. پیر حبی بیرون آمد و با خواجه نجار شکایت کرد. چون شیخ نماز دیگر بیرون آمد خواجه نجار با شیخ گفت کی جوانان دست بر پیران دراز می‌کنند، شیخ چی گوید؟ شیخ گفت دست خواجه عبدالکریم دست ما بود، بعد از آن هیچ کسی هیچ نگفت. سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۱۳۹ - بی سبب کی دامنم از گریه چون دریا پر است
بی سبب کی دامنم از گریه چون دریا پر است واعظ قزوینی : معمیات
شماره ۴ - برو کمان ما را هر دیده نیست قابل
برو کمان ما را هر دیده نیست قابل اوحدی مراغه‌ای : رباعیات
رباعی ۳۶ - رویت، که به خوبی گل خندان منست
رویت، که به خوبی گل خندان منست ایرانشان : کوش‌نامه
بخش ۲۷ - جنگ جمشید و مهراج
وز آن جایگه جم سپه برگرفت ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٧۴٨ - پدر که رحمت حق بر روان پاکش باد
پدر که رحمت حق بر روان پاکش باد محمد کوسج : برزونامه (بخش کهن)
بخش ۳۲ - آرزوی خواستن برزوی از کیخسرو بن سیاوخش
چو رستم چنین گفت برزوی شیر حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۳۱۳ - ما را اگر عدو بکشد هیچ باک نیست
ما را اگر عدو بکشد هیچ باک نیست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۵۱۴ - نمی خوردم غم دنیا اگر دیندار می بودم
نمی خوردم غم دنیا اگر دیندار می بودم عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۷۳۲ - ای جان ما شرابی از جام تو کشیده
ای جان ما شرابی از جام تو کشیده بلند اقبال : غزلیات
شماره ۲۶ - جز رخ یار آتشی سوزنده باشد کی در آب
جز رخ یار آتشی سوزنده باشد کی در آب زرتشت : ویسپرد
کرده هفتم
1 سخا درست گفنه را می ستاییم . سروش پارسا را می ستاییم . اَشی نیک را می ستاییم . نریو سنگ را می ستاییم . آشتی پیروز را می ستاییم . نیفتادنی و نلغزیدنی را می ستاییم . فروشی های اَشونان را می ستاییم . چینودپل را می ستاییم . گرزمان اهوره مزدار را می ستاییم . بهترین زندگی (بهشت ) ، روشنایی همه گونه آسایش بخش را می ستاییم . صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۵۲۵ - دل پر رخنه ای چون سبحه از صدر رهگذر دارم
دل پر رخنه ای چون سبحه از صدر رهگذر دارم اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۸۹۶ - من آب خضر جویم بهر سگان کویش
من آب خضر جویم بهر سگان کویش سعدی : غزلیات
غزل ۲۷۵ - نگفتم روزه بسیاری نپاید
نگفتم روزه بسیاری نپاید صفایی جندقی : قطعات و ماده تاریخ‌ها
۳۸- تاریخ ولادت میرزا فتح الله کیوان نوادهٔ شاعر
خلفی فرخ افضل از خورشید جلال عضد : غزلیّات
شماره ۲۱۲ - منِ غریب که در هجر یار می گریم
منِ غریب که در هجر یار می گریم ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۲۲۸ - ایدل چه کنی طرب که فانی باشد
ایدل چه کنی طرب که فانی باشد مولوی : غزلیات
غزل ۳۰۳۹ - هزار جان مقدس، هزار گوهر کانی
هزار جانِ مُقَدَّس، هزار گوهرِ کانی
شماره ۱۳۴ - سرنوشتم چون تمنا چین ابروی کسی است
سرنوشتم چون تمنا چین ابروی کسی است محمد بن منور : فصل دوم - حکایاتی که بر زبان شیخ رفته
حکایت ۳۲ - پیر حبی درزی خاص شیخ بوده است. روزی جامۀ شیخ دوخته بود وقت قیلوله بود و شیخ سرباز نهاده و خادم خاص بر بالین شیخ بود، با مروحۀ در دست عبدالکریم گفت چه
پیر حبی درزی خاص شیخ بوده است. روزی جامۀ شیخ دوخته بود وقت قیلوله بود و شیخ سرباز نهاده و خادم خاص بر بالین شیخ بود، با مروحۀ در دست عبدالکریم گفت چه وقت اینست؟ پیر حبی گفت هرجا کی تو در گنجی من نیز درگنجم، خواجه عبدالکریم مروحه بنهاد و دستی چند بروی زد، چون هفت بار دست زد شیخ گفت بس. پیر حبی بیرون آمد و با خواجه نجار شکایت کرد. چون شیخ نماز دیگر بیرون آمد خواجه نجار با شیخ گفت کی جوانان دست بر پیران دراز می‌کنند، شیخ چی گوید؟ شیخ گفت دست خواجه عبدالکریم دست ما بود، بعد از آن هیچ کسی هیچ نگفت. سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۱۳۹ - بی سبب کی دامنم از گریه چون دریا پر است
بی سبب کی دامنم از گریه چون دریا پر است واعظ قزوینی : معمیات
شماره ۴ - برو کمان ما را هر دیده نیست قابل
برو کمان ما را هر دیده نیست قابل اوحدی مراغه‌ای : رباعیات
رباعی ۳۶ - رویت، که به خوبی گل خندان منست
رویت، که به خوبی گل خندان منست ایرانشان : کوش‌نامه
بخش ۲۷ - جنگ جمشید و مهراج
وز آن جایگه جم سپه برگرفت ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٧۴٨ - پدر که رحمت حق بر روان پاکش باد
پدر که رحمت حق بر روان پاکش باد محمد کوسج : برزونامه (بخش کهن)
بخش ۳۲ - آرزوی خواستن برزوی از کیخسرو بن سیاوخش
چو رستم چنین گفت برزوی شیر حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۳۱۳ - ما را اگر عدو بکشد هیچ باک نیست
ما را اگر عدو بکشد هیچ باک نیست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۵۱۴ - نمی خوردم غم دنیا اگر دیندار می بودم
نمی خوردم غم دنیا اگر دیندار می بودم عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۷۳۲ - ای جان ما شرابی از جام تو کشیده
ای جان ما شرابی از جام تو کشیده بلند اقبال : غزلیات
شماره ۲۶ - جز رخ یار آتشی سوزنده باشد کی در آب
جز رخ یار آتشی سوزنده باشد کی در آب زرتشت : ویسپرد
کرده هفتم
1 سخا درست گفنه را می ستاییم . سروش پارسا را می ستاییم . اَشی نیک را می ستاییم . نریو سنگ را می ستاییم . آشتی پیروز را می ستاییم . نیفتادنی و نلغزیدنی را می ستاییم . فروشی های اَشونان را می ستاییم . چینودپل را می ستاییم . گرزمان اهوره مزدار را می ستاییم . بهترین زندگی (بهشت ) ، روشنایی همه گونه آسایش بخش را می ستاییم . صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۵۲۵ - دل پر رخنه ای چون سبحه از صدر رهگذر دارم
دل پر رخنه ای چون سبحه از صدر رهگذر دارم اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۸۹۶ - من آب خضر جویم بهر سگان کویش
من آب خضر جویم بهر سگان کویش سعدی : غزلیات
غزل ۲۷۵ - نگفتم روزه بسیاری نپاید
نگفتم روزه بسیاری نپاید صفایی جندقی : قطعات و ماده تاریخ‌ها
۳۸- تاریخ ولادت میرزا فتح الله کیوان نوادهٔ شاعر
خلفی فرخ افضل از خورشید جلال عضد : غزلیّات
شماره ۲۱۲ - منِ غریب که در هجر یار می گریم
منِ غریب که در هجر یار می گریم ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۲۲۸ - ایدل چه کنی طرب که فانی باشد
ایدل چه کنی طرب که فانی باشد مولوی : غزلیات
غزل ۳۰۳۹ - هزار جان مقدس، هزار گوهر کانی
هزار جانِ مُقَدَّس، هزار گوهرِ کانی