خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن بیانگر گذر سختی‌ها و رسیدن به آسانی پس از آن است. شاعر از صبر و انتظار برای رسیدن به عید و شادی سخن می‌گوید و توصیه می‌کند که با روشن کردن عود و پاشیدن مشک، فضایی شاد و خوشبو ایجاد شود. همچنین، شاعر از حضور یار و موسیقی در مجلس سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که شعر در چنین مجلسی مناسب است، به ویژه اگر از سعدی باشد.
این متن دارای مفاهیم عمیق و ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان و اصطلاحات ادبی قدیمی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
غزل ۲۷۵ - نگفتم روزه بسیاری نپاید
نگفتم روزه بسیاری نپاید
ریاضت بگذرد سختی سر آید ۱
پس از دشواری آسانیست ناچار
ولیکن آدمی را صبر باید ۲
رخ از ما تا به کی پنهان کند عید
هلال آنک به ابرو می‌نماید ۳
سرابستان در این موسم چه بندی
درش بگشای تا دل برگشاید ۴
غلامان را بگو تا عود سوزند
کنیزک را بگو تا مشک ساید ۵
که پندارم نگار سروبالا
در این دم تهنیت گویان درآید ۶
سواران حلقه بربودند و آن شوخ
هنوز از حلقه‌ها دل می‌رباید ۷
چو یار اندر حدیث آید به مجلس
مغنی را بگو تا کم سراید ۸
که شعر اندر چنین مجلس نگنجد
بلی گر گفته سعدیست شاید ۹
ریاضت بگذرد سختی سر آید ۱
پس از دشواری آسانیست ناچار
ولیکن آدمی را صبر باید ۲
رخ از ما تا به کی پنهان کند عید
هلال آنک به ابرو می‌نماید ۳
سرابستان در این موسم چه بندی
درش بگشای تا دل برگشاید ۴
غلامان را بگو تا عود سوزند
کنیزک را بگو تا مشک ساید ۵
که پندارم نگار سروبالا
در این دم تهنیت گویان درآید ۶
سواران حلقه بربودند و آن شوخ
هنوز از حلقه‌ها دل می‌رباید ۷
چو یار اندر حدیث آید به مجلس
مغنی را بگو تا کم سراید ۸
که شعر اندر چنین مجلس نگنجد
بلی گر گفته سعدیست شاید ۹
این گوهر را بشنوید
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۷۴ - چه سروست آن که بالا می‌نماید
گوهر بعدی:غزل ۲۷۶ - به حسن دلبر من هیچ در نمی‌باید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
