عطار نیشابوری : عذر آوردن مرغان
حکایت ذالنون که چهل مرقع پوش را که جان داده بودند دید
گفت ذو النون می‌شدم در بادیه
اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۵۲۹ - آفتی وام می توانم کرد
آفتی وام می توانم کرد
صامت بروجردی : کتاب نوحه‌های سینه زنی (به اقسام مختلفه و لحنهای متنوع و مخصوصه)
شمارهٔ ۳ - نوحه دیگر
جان بابا تشنگی زد شعله بر جان العطش
مولوی : غزلیات
غزل ۲۲۸۹ - دایم پیش خود نهی آینه را، هرآینه
دایم پیشِ خود نَهی آیِنِه را، هرآینه
حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۶۷۱ - گر به جانان زنده ای جان گو مباش
گر به جانان زنده ای جان گو مباش
امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۸۴۲ - جان شیرین منی، ای از لطافت چون پری
جان شیرین منی، ای از لطافت چون پری
عطار نیشابوری : عذر آوردن مرغان
حکایت دردمندی که از مرگ دوستش پیش شبلی گریه میکرد
دردمندی پیش شبلی می‌گریست
سعیدا : غزلیات
شماره ۲۶۳ - نی همین در نی از آن لب ناله حسرت می خورد
نی همین در نی از آن لب ناله حسرت می خورد
طغرل احراری : غزلیات
شماره ۱۲۳ - کتاب عارضش را تا سواد خط نمایان شد
کتاب عارضش را تا سواد خط نمایان شد
بلند اقبال : غزلیات
شماره ۳۷۱ - خود را به شمع او دلا در سوختن پروانه کن
خود را به شمع او دلا در سوختن پروانه کن
اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۳۳ - از که نالم که فغان از دل ریش است مرا
از که نالم که فغان از دل ریش است مرا
وحشی بافقی : قطعات
شمارهٔ ۲۹ - وجه برات
نوشته حضرت آصف برات من به کسی
فضولی : غزلیات
شماره ۲۶۸ - بیک جام لبالب آنچنان کن ساقیا مستم
بیک جام لبالب آنچنان کن ساقیا مستم
محمد بن منور : منقولات
شماره ۸۴ - شیخ گفت در هر کاری کی بود یار باید و درین راه یاران بایند چنانک ترا بحقّ دلیلی م
شیخ گفت در هر کاری کی بود یار باید و درین راه یاران بایند چنانک ترا بحقّ دلیلی می‌کنند و هرکجا کی فرومانی یاری دهند.
لبیبی : ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی
شمارهٔ ۱۶ - به شاهد لغت پیشادست، بمعنی نقد
ستد و داد جز به پیشادست
واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۶ - ره عشق است،کام از ترک می گردد رو اینجا
ره عشق است،کام از ترک می گردد رو اینجا
عطار نیشابوری : عذر آوردن مرغان
حکایت عاشقی که عیب چشم یار را پس از نقصان عشق دید
بود مردی شیردل خصم افکنی
مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۱۹۹ - ایخسته دلم همیشه رنجور از تو
ایخسته دلم همیشه رنجور از تو
فخرالدین عراقی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۳ - ایضاله
ای رخت مجمع جمال شده
محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۳۵۴ - گوش کردن سخنان تو غلط بود غلط
گوش کردن سخنان تو غلط بود غلط