عطار نیشابوری : باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
شماره ۳۰ - گه جان، دل خویش، غرق خون مانده دید
گه جان، دل خویش، غرق خون مانده دید
اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۲۸۵ - دلبران جمله غلام لب چون نوش تواند
دلبران جمله غلام لب چون نوش تواند
بلند اقبال : غزلیات
شماره ۸۴ - گر تو دلدار منی با دیگرانت کار چیست
گر تو دلدار منی با دیگرانت کار چیست
باباطاهر عریان همدانی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۱۰۵ - به آهی گنبد خضرا بسوجم
به آهی گنبد خضرا بسوجم
سعدی : غزلیات
غزل ۳۷۶ - خرامان از درم بازآ کت از جان آرزومندم
خرامان از درم بازآ کت از جان آرزومندم
جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۴۴۹ - شب که از بیداد او دل بیخودی آهنگ بود
شب که از بیداد او دل بیخودی آهنگ بود
محمود شبستری : گلشن راز
بخش ۹ - قاعده در شناخت عوالم پنهان و شرایط عروج بدان عوالم
تو از عالم همین لفظی شنیدی
حافظ : غزلیات
غزل ۱۰۴ - جمالت آفتاب هر نظر باد
جمالت آفتاب هر نظر باد
جلال عضد : غزلیّات
شماره ۱۶۴ - باز به بستان شکفته گشت شقایق
باز به بستان شکفته گشت شقایق
ملا هادی سبزواری : غزلیات
غزل ۲۴ - تا شدی آینهٔ مهر رخت سینهٔ ما
تا شدی آینهٔ مهر رخت سینهٔ ما
حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۷۹۸ - دل، سیه مست به سودای تو از جا رفته
دل، سیه مست به سودای تو از جا رفته
عطار نیشابوری : دفتر اول
در مباح شدن حوّا بر آدم و عقد و نکاح بستن ایشان بصد بار صلواة فرماید
خطاب آمد که آدم چندگوئی
مولوی : غزلیات
غزل ۱۰۱۳ - اگر حریف منی، پس بگو که دوش چه بود؟
اگر حَریفِ مَنی، پَس بگو که دوش چه بود؟
جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۸۶۳ - پست طاقت طاق گشت از بار عشق
پست طاقت طاق گشت از بار عشق
فصیحی هروی : قطعات
شمارهٔ ۳ - هجویه
ای آصف صبا به سلیمان غور گوی
قصاب کاشانی : غزلیات
شماره ۱۹۷ - یار هجران وفا کند به غلط
یار هجران وفا کند به غلط
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۲۹۶ - غافلان را احتیاج باده گلرنگ نیست
غافلان را احتیاج باده گلرنگ نیست
صامت بروجردی : کتاب المراثی و المصائب
شمارهٔ ۳۰ - زبان حال سکینه مظلومه با کشته پدر
جان پدر فدای تن پاره پاره‌ات
وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۳۵۱ - ترسم جنون غالب شود طغیان کند سودای تو
ترسم جنون غالب شود طغیان کند سودای تو
قاسم انوار : غزلیات
شماره ۲۹۱ - ازکف ساقی جان باده چو در جام آمد
ازکف ساقی جان باده چو در جام آمد