خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن درباره عشق و محنت‌های آن است. شاعر بیان می‌کند که دل در عشق فرسوده می‌شود و از محبت معشوق آرام نمی‌گیرد. همچنین، او اشاره می‌کند که اگر دل به عشق نبازد، دیگر ارزشی ندارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژه‌هایی مانند 'محنت' و 'فرسایش دل' نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۲۰۷ - بگذار که در عشق بفرساید دل
بگذار که در عشق بفرساید دل
یک لحظه ز محنتش نیاساید دل ۱
گر مهر تو ورزد چکند جان در تن
ور عشق نبازد به چه کار آید دل ۲
یک لحظه ز محنتش نیاساید دل ۱
گر مهر تو ورزد چکند جان در تن
ور عشق نبازد به چه کار آید دل ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۶ - ای دست شکوه تو قوی از اقبال
گوهر بعدی:شماره ۲۰۸ - دی قاصد نامه ای که از منزل دل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
