شاعر در این متن از لطف پنهانی معشوق و سخنان ناگفته او سخن میگوید. او از کمبود فرصت برای دیدن گل و آرزوهای فراوان مرغان چمن مینالد. دلش به سرو و سمن رخسار معشوق مشغول است، هرچند در چمن سرو و سمن فراوان است. شاعر از شکستن توبه توسط یار ساقی و حیلهگریهای او شکایت میکند و از صبر کم خود در غم دوست میگوید.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و مفاهیم شعری کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
غزل ۳۶ - لطف پنهانی او در حق من بسیار است
گر به ظاهر سخنش نیست، سخن بسیار است ۱
فرصت دیدن گل آه که بسیار کمست
و آرزوی دل مرغان چمن بسیار است ۲
دل من در هوس سرو و سمن رخساریست
ورنه برطرف چمن سرو و سمن بسیار است ۳
یار ساقی شد و سد توبه به یک حیله شکست
حیله انگیزی آن عهد شکن بسیار است ۴
وحشی از من مطلب صبر بسی در غم دوست
اندکی گر بودم صبر ز من بسیار است ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.