قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۹۵ - در ستایش نور حدیقه احمدی فاطمه اخت علی‌بن‌موسی علیه‌السلام
ای به جلالت ز آفرینش برتر صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۲۳۷ - مگر شمشیر او امروز آب تازه ای دارد؟
مگر شمشیر او امروز آب تازه ای دارد؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۱۹۴ - در زلف تو آویخت دل از قید علایق
در زلف تو آویخت دل از قید علایق صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۱۵۹ - تا برآورد آن بهشتی روی از بر پیرهن
تا برآورد آن بهشتی روی از بر پیرهن مولوی : غزلیات
غزل ۱۰۸۰ - ساقیا هستند خلقان از می ما دور دور
ساقیا هستند خَلْقان از میِ ما دور دور سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۴۲۹ - الا ای نقش کشمیری الا ای حور خرگاهی
الا ای نقش کشمیری الا ای حور خرگاهی رشیدالدین میبدی : ۳۴- سورة سبا- مکیة
۳ - النوبة الثانیة
قُلْ مَنْ یَرْزُقُکُمْ مِنَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ قُلِ اللَّهُ کفار قریش هر چند که شرک آوردند حوالت آفریدن و روزى دادن با هیچ کس نکردند جز اللَّه قال اللَّه تعالى: وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ لَیَقُولُنَّ اللَّهُ. اى محمد ایشان را بگوى: روزى گمار بندگان و روزى رسان از آسمان بباران و از زمین به نبات کیست؟ ناچار که گویند اللَّه؟ امّا تو بگوى که اللَّه که از تو دوستر دارم که شنوم. اکنون ایشان را گوى: چون میدانید که او را در خلق و در رزق شریک نیست، بدانید که در استحقاق عبادت و تعظیم او را هم شریک نیست. جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۷۸۳ - گیرم غم تو و دل خونین دهم عوض
گیرم غم تو و دل خونین دهم عوض عطار نیشابوری : سی فصل
بخش ۱۷ - حقیقت بحر کل دریای نور است
حقیقت بحر کل دریای نور است جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۱۴۷ - هست هر حرف تو شکر را جواب
هست هر حرف تو شکر را جواب عطار نیشابوری : مظهر
در اشاره بکتب و تألیفات خود فرماید
به اوّل سه کتب تقریر کردم جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۱۳۰ - تا در دل من پیام تو خواهد بود
تا در دل من پیام تو خواهد بود قاسم انوار : غزلیات
شماره ۵۵۵ - «حمدلله » گفت رب العالمین
«حمدلله » گفت رب العالمین غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۲۲۳ - مرا که باده ندارم ز روزگار چه حظ؟
مرا که باده ندارم ز روزگار چه حظ؟ سعدی : مفردات
بیت ۱۳
از مایهٔ بیسود نیاساید مرد خاقانی : قصاید
شمارهٔ ۲۱۷ - در مذمت آب و هوای ری گوید
خاک سیاه بر سر آب و هوای ری مولوی : رباعیات
رباعی ۳۸۰ - کس دل ندهد بدو که خونخوار منست
کس دل ندهد بدو که خونخوار منست سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۲۰۶ - ای جور گرفته مذهب و کیش
ای جور گرفته مذهب و کیش میرزاده عشقی : هزلیات
شمارهٔ ۱۴ - هجو دیوان بیگی
وقتی آلو شده در تهران (دو) عطار نیشابوری : باب پنجاهم: در ختم كتاب
شماره ۲۵ - موج سخنم ز اوج پروین بگذشت
موج سخنم ز اوج پروین بگذشت
قصیدهٔ شمارهٔ ۹۵ - در ستایش نور حدیقه احمدی فاطمه اخت علی‌بن‌موسی علیه‌السلام
ای به جلالت ز آفرینش برتر صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۲۳۷ - مگر شمشیر او امروز آب تازه ای دارد؟
مگر شمشیر او امروز آب تازه ای دارد؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۱۹۴ - در زلف تو آویخت دل از قید علایق
در زلف تو آویخت دل از قید علایق صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۱۵۹ - تا برآورد آن بهشتی روی از بر پیرهن
تا برآورد آن بهشتی روی از بر پیرهن مولوی : غزلیات
غزل ۱۰۸۰ - ساقیا هستند خلقان از می ما دور دور
ساقیا هستند خَلْقان از میِ ما دور دور سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۴۲۹ - الا ای نقش کشمیری الا ای حور خرگاهی
الا ای نقش کشمیری الا ای حور خرگاهی رشیدالدین میبدی : ۳۴- سورة سبا- مکیة
۳ - النوبة الثانیة
قُلْ مَنْ یَرْزُقُکُمْ مِنَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ قُلِ اللَّهُ کفار قریش هر چند که شرک آوردند حوالت آفریدن و روزى دادن با هیچ کس نکردند جز اللَّه قال اللَّه تعالى: وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ لَیَقُولُنَّ اللَّهُ. اى محمد ایشان را بگوى: روزى گمار بندگان و روزى رسان از آسمان بباران و از زمین به نبات کیست؟ ناچار که گویند اللَّه؟ امّا تو بگوى که اللَّه که از تو دوستر دارم که شنوم. اکنون ایشان را گوى: چون میدانید که او را در خلق و در رزق شریک نیست، بدانید که در استحقاق عبادت و تعظیم او را هم شریک نیست. جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۷۸۳ - گیرم غم تو و دل خونین دهم عوض
گیرم غم تو و دل خونین دهم عوض عطار نیشابوری : سی فصل
بخش ۱۷ - حقیقت بحر کل دریای نور است
حقیقت بحر کل دریای نور است جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۱۴۷ - هست هر حرف تو شکر را جواب
هست هر حرف تو شکر را جواب عطار نیشابوری : مظهر
در اشاره بکتب و تألیفات خود فرماید
به اوّل سه کتب تقریر کردم جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۱۳۰ - تا در دل من پیام تو خواهد بود
تا در دل من پیام تو خواهد بود قاسم انوار : غزلیات
شماره ۵۵۵ - «حمدلله » گفت رب العالمین
«حمدلله » گفت رب العالمین غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۲۲۳ - مرا که باده ندارم ز روزگار چه حظ؟
مرا که باده ندارم ز روزگار چه حظ؟ سعدی : مفردات
بیت ۱۳
از مایهٔ بیسود نیاساید مرد خاقانی : قصاید
شمارهٔ ۲۱۷ - در مذمت آب و هوای ری گوید
خاک سیاه بر سر آب و هوای ری مولوی : رباعیات
رباعی ۳۸۰ - کس دل ندهد بدو که خونخوار منست
کس دل ندهد بدو که خونخوار منست سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۲۰۶ - ای جور گرفته مذهب و کیش
ای جور گرفته مذهب و کیش میرزاده عشقی : هزلیات
شمارهٔ ۱۴ - هجو دیوان بیگی
وقتی آلو شده در تهران (دو) عطار نیشابوری : باب پنجاهم: در ختم كتاب
شماره ۲۵ - موج سخنم ز اوج پروین بگذشت
موج سخنم ز اوج پروین بگذشت