شاعر در این شعر از درد و رنج عشق شکایت میکند و بیان میکند که عشق او خونخوار است و جانش را گرفته است. او به دل خود میگوید که این کار (عشق و رنج ناشی از آن) مربوط به او نیست، بلکه کار خود شاعر است.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و احساساتی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند «جان رفتن» و «خونخوار» ممکن است برای برخی سنین نامناسب باشد.
رباعی ۳۸۰ - کس دل ندهد بدو که خونخوار منست
جان رفت چه جای کفش و دستار منست ۱
تو نیز برو دلا که این کار تو نیست
این کار منست کار من است کار منست ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.