خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به بیان دردها و رنج‌های عشق از طریق استعاره‌هایی مانند شمشیر، زخم، و بلبل می‌پردازد. شاعر احساس می‌کند که عشق با وجود دردهایش، همیشه تازگی و جذابیت خود را حفظ می‌کند و در میان عاشقان، این دردها به نشانه‌هایی از عشق تبدیل شده‌اند.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و استعاره‌های پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به درد و رنج می‌تواند برای سنین پایین‌تر سنگین باشد.
شماره ۲۳۷ - مگر شمشیر او امروز آب تازه ای دارد؟
مگر شمشیر او امروز آب تازه ای دارد؟
که در هر بخیه زخمم زیر لب خمیازه ای دارد ۱
نشانی هاست غیر از ناله درد عشقبازان را
میان عاشقان بلبل همین آوازه ای دارد ۲
درین بستانسرا این شیوه سروم خوش افتاده
که با دست تهی پیوسته روی تازه ای دارد ۳
که در هر بخیه زخمم زیر لب خمیازه ای دارد ۱
نشانی هاست غیر از ناله درد عشقبازان را
میان عاشقان بلبل همین آوازه ای دارد ۲
درین بستانسرا این شیوه سروم خوش افتاده
که با دست تهی پیوسته روی تازه ای دارد ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۳۶ - برای دیگران صد گل گشایش بر جبین دارد
گوهر بعدی:شماره ۲۳۸ - خوش آن آزاده کز منت به خاطر بار نگذارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
