نهج البلاغه : حکمت ها
اهمیت ادای حقوق مردم
<strong> وَ قَالَ عليه‌السلام لِغَالِبِ بْنِ صَعْصَعَةَ أَبِي اَلْفَرَزْدَقِ فِي كَلاَمٍ دَارَ بَيْنَهُمَا </strong> مَا فَعَلَتْ إِبِلُكَ اَلْكَثِيرَةُ قَالَ دَغْدَغَتْهَا اَلْحُقُوقُ يَا أَمِيرَ اَلْمُؤْمِنِينَ فَقَالَ عليه‌السلام ذَلِكَ أَحْمَدُ سُبُلِهَا مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۷۵۸
در وصالت چرا بیاموزم ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵۰۹
یا رب ز قناعتم توانگر گردان حزین لاهیجی : غزلیات
شمارهٔ ۶۷۹
صبح آینهٔ طلعت نیکوی تو دیدیم صائب تبریزی : متفرقات
شمارهٔ ۴۶
(حاجت از خاک مراد در میخانه طلب شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۸۰۱
تا نگوئی که خواجه مالش ماند جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۳۳۶
کم گرفتن عشق را بسیار کافر نعمتی است سعدی : مثنویات
شمارهٔ ۲۰
همه فرزند آدمند بشر بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۹۲۷
دب چه چاره‌کند چون فضول افتد اسیر شهرستانی : غزلیات
شمارهٔ ۵۴۷
گریختم که به گرد ره تو کس نرسد مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۳۴۵
تو مرا می بده و مست بخوابان و بهل فیاض لاهیجی : غزلیات
شمارهٔ ۱۲۱
نی همین ناز تو تنها بهر قتل ما بس است صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۴۶۷
ما به دشنام از لب شیرین دلبر قانعیم قاآنی شیرازی : قطعات
شمارهٔ ۶
چون به عشق مجاز نیست نیاز شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۹۱
می رود عمر عزیز ما دریغا چاره نیست محتشم کاشانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۶۸
ز خانه ماه به ماه آفتاب من بدر آید سعدی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۸
من دوش قضا یار و قدر پشتم بود مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۳۹۸
جمع تو دیدم، پس ازین هیچ پریشان نشوم قدسی مشهدی : رباعیات
شمارهٔ ۵
افسرده مکن چو تیره‌روزان خود را سعدی : مثنویات
شمارهٔ ۳۶
آنکه هفت اقلیم عالم را نهاد