کمالالدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۲۶۸ - ایضا له
ای سروری که در دهن نفس ناطقه جامی : سبحةالابرار
بخش ۸۱ - مناجات در توجه از مقام حریت به فتوت
ای غمت مایه ده شادی ما اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شماره ۸۳ - در دیدهٔ دیده ام تویی بینایی
در دیدهٔ دیده ام تویی بینایی عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۹۴ - خوناب آتشین ز سر من گذشته است
خوناب آتشین ز سر من گذشته است سعدی : غزلیات
غزل ۱۶۲ - طرفه میدارند یاران صبر من بر داغ و درد
طرفه میدارند یاران صبر من بر داغ و درد نظامی عروضی : مقالت دوم: در ماهیت علم شعر و صلاحیت شاعر
بخش ۱۱ - حکایت نه - فردوسی
استاد ابو القاسم فردوسی از دهاقین طوس بود از دیهی که آن دیه را باژ خوانند و از ناحیت طبران است بزرگ دیهی است و از وی هزار مرد بیرون آید فردوسی در آن دیه شوکتی تمام داشت چنانکه بدخل آن ضیاع از امثال خود بی نیاز بود و از عقب یک دختر بیش نداشت و شاهنامه بنظم همی کرد و همه امید او آن بود که از صلهٔ آن کتاب جهاز آن دختر بسازد بیست و پنج سال در آن کتاب مشغول شد که آن کتاب تمام کرد و الحق هیچ باقی نگذاشت و سخن را بآسمان علیین برد و در عذوبت بماء معین رسانید و کدام طبع را قدرت آن باشد که سخن را بدین درجه رساند که او رسانیده است در نامهٔ که زال همی نویسد بسام نریمان بمازندران در آن حال که با رودابه دختر شاه کابل پیوستگی خواست کرد: کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۲۹۹ - چون چنگ تو تارگیم در تن باشد
چون چنگ تو تارگیم در تن باشد غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۴۱ - ای خداوند خردمند و جهان داور دانا
ای خداوند خردمند و جهان داور دانا قدسی مشهدی : ساقینامه
بخش ۱ - به نام خدایی که روز نخست
به نام خدایی که روز نخست انوری : مقطعات
شمارهٔ ۳۱۴ - تعریف شراب کند
غذای روح بود بادهٔ رحیقالحق امام خمینی : غزلیات
روز وصل
غم مخور، ایّام هجران رو بهپایان میرود حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۱۴۶ - حسن تو به یک جلوه گرفتارم کرد
حسن تو به یک جلوه گرفتارم کرد جلال عضد : غزلیّات
شماره ۲۲ - می گزی لب را که طعم لعل خندانت خوش است
می گزی لب را که طعم لعل خندانت خوش است انوری : مقطعات
شمارهٔ ۳۷۱ - در مدح
ای غلامت چو شاد بخت فلک سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۱۲ - ای که بر من میکشی خط و نمیخوانی مرا!
ای که بر من میکشی خط و نمیخوانی مرا! عطار نیشابوری : بخش دهم
المقاله العاشر
یکی دریای بی پایان نهادند مولوی : رباعیات
رباعی ۷۳۰ - سر مستان را ز محتسب ترسانند
سر مستان را ز محتسب ترسانند مولوی : غزلیات
غزل ۲۶۶۲ - دلا رو رو، همان خون شو که بودی
دِلا رو رو، همان خون شو که بودی مولوی : رباعیات
رباعی ۱۸۲ - ای جان جهان جان و جهان باقی نیست
ای جان جهان جان و جهان باقی نیست شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۳۰۷ - رندی که حریف عاشقان است
رندی که حریف عاشقان است
شمارهٔ ۲۶۸ - ایضا له
ای سروری که در دهن نفس ناطقه جامی : سبحةالابرار
بخش ۸۱ - مناجات در توجه از مقام حریت به فتوت
ای غمت مایه ده شادی ما اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شماره ۸۳ - در دیدهٔ دیده ام تویی بینایی
در دیدهٔ دیده ام تویی بینایی عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۹۴ - خوناب آتشین ز سر من گذشته است
خوناب آتشین ز سر من گذشته است سعدی : غزلیات
غزل ۱۶۲ - طرفه میدارند یاران صبر من بر داغ و درد
طرفه میدارند یاران صبر من بر داغ و درد نظامی عروضی : مقالت دوم: در ماهیت علم شعر و صلاحیت شاعر
بخش ۱۱ - حکایت نه - فردوسی
استاد ابو القاسم فردوسی از دهاقین طوس بود از دیهی که آن دیه را باژ خوانند و از ناحیت طبران است بزرگ دیهی است و از وی هزار مرد بیرون آید فردوسی در آن دیه شوکتی تمام داشت چنانکه بدخل آن ضیاع از امثال خود بی نیاز بود و از عقب یک دختر بیش نداشت و شاهنامه بنظم همی کرد و همه امید او آن بود که از صلهٔ آن کتاب جهاز آن دختر بسازد بیست و پنج سال در آن کتاب مشغول شد که آن کتاب تمام کرد و الحق هیچ باقی نگذاشت و سخن را بآسمان علیین برد و در عذوبت بماء معین رسانید و کدام طبع را قدرت آن باشد که سخن را بدین درجه رساند که او رسانیده است در نامهٔ که زال همی نویسد بسام نریمان بمازندران در آن حال که با رودابه دختر شاه کابل پیوستگی خواست کرد: کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۲۹۹ - چون چنگ تو تارگیم در تن باشد
چون چنگ تو تارگیم در تن باشد غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۴۱ - ای خداوند خردمند و جهان داور دانا
ای خداوند خردمند و جهان داور دانا قدسی مشهدی : ساقینامه
بخش ۱ - به نام خدایی که روز نخست
به نام خدایی که روز نخست انوری : مقطعات
شمارهٔ ۳۱۴ - تعریف شراب کند
غذای روح بود بادهٔ رحیقالحق امام خمینی : غزلیات
روز وصل
غم مخور، ایّام هجران رو بهپایان میرود حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۱۴۶ - حسن تو به یک جلوه گرفتارم کرد
حسن تو به یک جلوه گرفتارم کرد جلال عضد : غزلیّات
شماره ۲۲ - می گزی لب را که طعم لعل خندانت خوش است
می گزی لب را که طعم لعل خندانت خوش است انوری : مقطعات
شمارهٔ ۳۷۱ - در مدح
ای غلامت چو شاد بخت فلک سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۱۲ - ای که بر من میکشی خط و نمیخوانی مرا!
ای که بر من میکشی خط و نمیخوانی مرا! عطار نیشابوری : بخش دهم
المقاله العاشر
یکی دریای بی پایان نهادند مولوی : رباعیات
رباعی ۷۳۰ - سر مستان را ز محتسب ترسانند
سر مستان را ز محتسب ترسانند مولوی : غزلیات
غزل ۲۶۶۲ - دلا رو رو، همان خون شو که بودی
دِلا رو رو، همان خون شو که بودی مولوی : رباعیات
رباعی ۱۸۲ - ای جان جهان جان و جهان باقی نیست
ای جان جهان جان و جهان باقی نیست شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۳۰۷ - رندی که حریف عاشقان است
رندی که حریف عاشقان است
