سنایی غزنوی : طریق التحقیق
الایمان نصفان، نصفه صبر ونصفه شکر
وقت ضر و عنا دل صابر خیام : رباعیات
رباعی ۱۶۱ - ای دل تو به اسرار معما نرسی
ای دل تو به اسرار معما نرسی خیام : رباعیات
رباعی ۹۹ - آن لعل در آبگینه ی ساده بیار
آن لعل در آبگینه ی ساده بیار مولوی : دفتر پنجم
بخش ۷۵ - بیان آنک آنچ بیان کرده می‌شود صورت قصه است وانگه آن صورتیست کی در خورد این صورت گیرانست و درخورد آینهٔ تصویر ایشان و از قدوسیتی کی حقیقت این قصه راست نطق را ازین تنزیل شرم می‌آید و از خجالت سر و ریش و قلم گم می‌کند و العاقل یکفیه الاشاره
زانک پیلَم دید هِنْدُستان به خواب امیر پازواری : ده و بیشتر از ده‌بیتی‌ها
شماره ۱۰ - ویهارْ درآمُو خرّم بییه شبارو
ویهارْ درآمُو خرّم بییه شبارو عطار نیشابوری : باب بیست و ششم: در صفت گریستن
شماره ۹ - هر شب چو غمی ز چشم من خون ریزد
هر شب چو غمی ز چشم من خون ریزد فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۲۵۶ - آشوب شهر طلعت زیبای او بود
آشوب شهر طلعت زیبای او بود سعدی : غزلیات
غزل ۷۶ - یارا بهشت صحبت یاران همدمست
یارا بهشت صحبت یاران همدمست جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۱۷۹ - زمانه تا به کی آخر جفا کند بر من
زمانه تا به کی آخر جفا کند بر من مولوی : رباعیات
رباعی ۱۴۶۶ - در راه نیاز فرد باید بودن
در راه نیاز فرد باید بودن صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۵۸۷ - محو دیدارم و دیدار نمی دانم چیست
محو دیدارم و دیدار نمی دانم چیست ایرانشان : کوش‌نامه
بخش ۴۱ - جنگ کوش پیل دندان با چینیان
چو شاه آتبین را چنان دید کوش صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۸۸۵ - با شوخ دیدگان هوس آشنا نیم
با شوخ دیدگان هوس آشنا نیم شاه نعمت‌الله ولی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۱۸۸ - خوش سماعی و عارفان در رقص
خوش سماعی و عارفان در رقص امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۴۰۲ - چه وزن ماه سما را برابر رویت
چه وزن ماه سما را برابر رویت اسیری لاهیجی : رباعیات
شماره ۱۷ - جانی که همای عالم قدس بدست
جانی که همای عالم قدس بدست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۵۲۳ - باطلان را گفتگوی حق اثر در دل کند
باطلان را گفتگوی حق اثر در دل کند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۶۱۹ - از دلم عشق به جامی غمی دنیا برداشت
از دلم عشق به جامی غمی دنیا برداشت کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۲۲۳ - دل نه ازوست نه زما، یار چو بی نقاب شد
دل نه ازوست نه ز ما، یار چو بی نقاب شد حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۲۹۸ - ای تهیدست، به امّید و امل غره مشو
ای تهیدست، به امّید و امل غره مشو
الایمان نصفان، نصفه صبر ونصفه شکر
وقت ضر و عنا دل صابر خیام : رباعیات
رباعی ۱۶۱ - ای دل تو به اسرار معما نرسی
ای دل تو به اسرار معما نرسی خیام : رباعیات
رباعی ۹۹ - آن لعل در آبگینه ی ساده بیار
آن لعل در آبگینه ی ساده بیار مولوی : دفتر پنجم
بخش ۷۵ - بیان آنک آنچ بیان کرده می‌شود صورت قصه است وانگه آن صورتیست کی در خورد این صورت گیرانست و درخورد آینهٔ تصویر ایشان و از قدوسیتی کی حقیقت این قصه راست نطق را ازین تنزیل شرم می‌آید و از خجالت سر و ریش و قلم گم می‌کند و العاقل یکفیه الاشاره
زانک پیلَم دید هِنْدُستان به خواب امیر پازواری : ده و بیشتر از ده‌بیتی‌ها
شماره ۱۰ - ویهارْ درآمُو خرّم بییه شبارو
ویهارْ درآمُو خرّم بییه شبارو عطار نیشابوری : باب بیست و ششم: در صفت گریستن
شماره ۹ - هر شب چو غمی ز چشم من خون ریزد
هر شب چو غمی ز چشم من خون ریزد فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۲۵۶ - آشوب شهر طلعت زیبای او بود
آشوب شهر طلعت زیبای او بود سعدی : غزلیات
غزل ۷۶ - یارا بهشت صحبت یاران همدمست
یارا بهشت صحبت یاران همدمست جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۱۷۹ - زمانه تا به کی آخر جفا کند بر من
زمانه تا به کی آخر جفا کند بر من مولوی : رباعیات
رباعی ۱۴۶۶ - در راه نیاز فرد باید بودن
در راه نیاز فرد باید بودن صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۵۸۷ - محو دیدارم و دیدار نمی دانم چیست
محو دیدارم و دیدار نمی دانم چیست ایرانشان : کوش‌نامه
بخش ۴۱ - جنگ کوش پیل دندان با چینیان
چو شاه آتبین را چنان دید کوش صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۸۸۵ - با شوخ دیدگان هوس آشنا نیم
با شوخ دیدگان هوس آشنا نیم شاه نعمت‌الله ولی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۱۸۸ - خوش سماعی و عارفان در رقص
خوش سماعی و عارفان در رقص امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۴۰۲ - چه وزن ماه سما را برابر رویت
چه وزن ماه سما را برابر رویت اسیری لاهیجی : رباعیات
شماره ۱۷ - جانی که همای عالم قدس بدست
جانی که همای عالم قدس بدست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۵۲۳ - باطلان را گفتگوی حق اثر در دل کند
باطلان را گفتگوی حق اثر در دل کند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۶۱۹ - از دلم عشق به جامی غمی دنیا برداشت
از دلم عشق به جامی غمی دنیا برداشت کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۲۲۳ - دل نه ازوست نه زما، یار چو بی نقاب شد
دل نه ازوست نه ز ما، یار چو بی نقاب شد حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۲۹۸ - ای تهیدست، به امّید و امل غره مشو
ای تهیدست، به امّید و امل غره مشو