ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ١۵٠ - گر وعده ئی که داد مرا آصف زمان
گر وعده ئی که داد مرا آصف زمان سعیدا : غزلیات
شماره ۵۱۶ - ما به کوی یار نالان می رویم
ما به کوی یار نالان می رویم ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۴١٧ - حضرت اصحاب دنیا را مثالی گفته اند
حضرت اصحاب دنیا را مثالی گفته اند اوحدالدین کرمانی : الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها
شمارهٔ ۵۶ - الطریقة
در راه طلب رسیده ای می باید قرآن کریم : متن و ترجمه
سورة الماعون
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ اوحدالدین کرمانی : الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها
شماره ۴ - این جلوه گری به خلق راهی دگر است
این جلوه گری به خلق راهی دگر است اوحدالدین کرمانی : الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها
شماره ۱۰۵ - آخر زمنت یاد منت هست بپرس
آخر زمنت یاد منت هست بپرس صفی علیشاه : غزلیات
شماره ۲۶ - چو آندو زلف شب آسا حجاب مه گردد
چو آندو زلف شب آسا حجاب مه گردد طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۳۳۲ - گر به خون دل درین بستان گرفتم کلبه ای
گر به خون دل درین بستان گرفتم کلبه ای وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۲۴۲ - کردیم نامزد به تو نابود و بود خویش
کردیم نامزد به تو نابود و بود خویش کوهی : غزلیات
شماره ۱۰۶ - بفضل صانع کون فیکون شدم موجود
بفضل صانع کون فیکون شدم موجود رشیدالدین میبدی : ۳۰- سورة الرّوم مکّیة
۲ - النوبة الثانیة
قوله تعالى: وَ مِنْ آیاتِهِ أَنْ خَلَقَکُمْ مِنْ تُرابٍ اى خلقکم فى اصل الانشاء من تراب، لانّکم بنو آدم و آدم خلق من تراب، و اذا کان الاصل ترابا فالفرع کذلک. و قیل تقدیره خلق ایّاکم من تراب فحذف المضاف ثُمَّ إِذا أَنْتُمْ بَشَرٌ آدمیّون عقلاء، ناطقون تَنْتَشِرُونَ، تتصرّفون فیما فیه قوام معاشکم، و فیه تقریب ما بین کونه ترابا و بین کونه بشرا على وجه التعجب و لیس ثمّ لتراخى الزمان انّما هو متعلق بالاخبار و فى بعض الآثار: انّ اللَّه سبحانه لمّا اراد ان یخلق آدم بعث جبرئیل لیأخذ من الارض قبضة، فلمّا نزل الى الارض قالت له الارض: اسئلک بالّذى ارسلک الىّ ان لا تأخذ منّى الیوم شیئا یکون فیه غدا للنّار نصیب، فترکها و رجع. فارسل اللَّه سبحانه میکائیل. فقالت له الارض مثل قولها لجبرئیل فرجع و لم یأخذ منها. و کذلک بعث اسرافیل فقالت له مثل ذلک، فرجع و لم یأخذ منها. مجد همگر : رباعیات
شماره ۱۸۲ - از چرخ کبود بر دلم زنگاریست
از چرخ کبود بر دلم زنگاریست اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
گریبان چاک و بی فکر رفو زیست
گریبان چاک و بی فکر رفو زیست کمال‌الدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۹۴ - ایضاً له
دل که با یادش آشنا گردد قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵۴ - در مدح ناصرالدین شاه
چو چتر زرین افراشت مهر در کهسار نجم‌الدین رازی : باب دوم
فصل پنجم
قال الله تعالی: «فاذا سو یته و نفخت فیه من روحی فقعوا له ساجدین» جویای تبریزی : مناقب
شمارهٔ ۴۲ - در منقبت حضرت امام حسن مجتبی (ع)
به سینه ام نفس از جوش غم نیابد راه صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۳۰ - عزلت از عالم دلگیر برآورد مرا
عزلت از عالم دلگیر برآورد مرا رضی‌الدین آرتیمانی : مقطعات و غزلیات ناتمام
۱
بسوختیم به برق طلب سراپا را
شماره ١۵٠ - گر وعده ئی که داد مرا آصف زمان
گر وعده ئی که داد مرا آصف زمان سعیدا : غزلیات
شماره ۵۱۶ - ما به کوی یار نالان می رویم
ما به کوی یار نالان می رویم ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۴١٧ - حضرت اصحاب دنیا را مثالی گفته اند
حضرت اصحاب دنیا را مثالی گفته اند اوحدالدین کرمانی : الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها
شمارهٔ ۵۶ - الطریقة
در راه طلب رسیده ای می باید قرآن کریم : متن و ترجمه
سورة الماعون
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ اوحدالدین کرمانی : الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها
شماره ۴ - این جلوه گری به خلق راهی دگر است
این جلوه گری به خلق راهی دگر است اوحدالدین کرمانی : الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها
شماره ۱۰۵ - آخر زمنت یاد منت هست بپرس
آخر زمنت یاد منت هست بپرس صفی علیشاه : غزلیات
شماره ۲۶ - چو آندو زلف شب آسا حجاب مه گردد
چو آندو زلف شب آسا حجاب مه گردد طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۳۳۲ - گر به خون دل درین بستان گرفتم کلبه ای
گر به خون دل درین بستان گرفتم کلبه ای وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۲۴۲ - کردیم نامزد به تو نابود و بود خویش
کردیم نامزد به تو نابود و بود خویش کوهی : غزلیات
شماره ۱۰۶ - بفضل صانع کون فیکون شدم موجود
بفضل صانع کون فیکون شدم موجود رشیدالدین میبدی : ۳۰- سورة الرّوم مکّیة
۲ - النوبة الثانیة
قوله تعالى: وَ مِنْ آیاتِهِ أَنْ خَلَقَکُمْ مِنْ تُرابٍ اى خلقکم فى اصل الانشاء من تراب، لانّکم بنو آدم و آدم خلق من تراب، و اذا کان الاصل ترابا فالفرع کذلک. و قیل تقدیره خلق ایّاکم من تراب فحذف المضاف ثُمَّ إِذا أَنْتُمْ بَشَرٌ آدمیّون عقلاء، ناطقون تَنْتَشِرُونَ، تتصرّفون فیما فیه قوام معاشکم، و فیه تقریب ما بین کونه ترابا و بین کونه بشرا على وجه التعجب و لیس ثمّ لتراخى الزمان انّما هو متعلق بالاخبار و فى بعض الآثار: انّ اللَّه سبحانه لمّا اراد ان یخلق آدم بعث جبرئیل لیأخذ من الارض قبضة، فلمّا نزل الى الارض قالت له الارض: اسئلک بالّذى ارسلک الىّ ان لا تأخذ منّى الیوم شیئا یکون فیه غدا للنّار نصیب، فترکها و رجع. فارسل اللَّه سبحانه میکائیل. فقالت له الارض مثل قولها لجبرئیل فرجع و لم یأخذ منها. و کذلک بعث اسرافیل فقالت له مثل ذلک، فرجع و لم یأخذ منها. مجد همگر : رباعیات
شماره ۱۸۲ - از چرخ کبود بر دلم زنگاریست
از چرخ کبود بر دلم زنگاریست اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
گریبان چاک و بی فکر رفو زیست
گریبان چاک و بی فکر رفو زیست کمال‌الدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۹۴ - ایضاً له
دل که با یادش آشنا گردد قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵۴ - در مدح ناصرالدین شاه
چو چتر زرین افراشت مهر در کهسار نجم‌الدین رازی : باب دوم
فصل پنجم
قال الله تعالی: «فاذا سو یته و نفخت فیه من روحی فقعوا له ساجدین» جویای تبریزی : مناقب
شمارهٔ ۴۲ - در منقبت حضرت امام حسن مجتبی (ع)
به سینه ام نفس از جوش غم نیابد راه صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۳۰ - عزلت از عالم دلگیر برآورد مرا
عزلت از عالم دلگیر برآورد مرا رضی‌الدین آرتیمانی : مقطعات و غزلیات ناتمام
۱
بسوختیم به برق طلب سراپا را