اوحدی مراغهای : رباعیات
رباعی ۱۴۳ - ساقی، بده آن باده، زبانم بشکن
ساقی، بده آن باده، زبانم بشکن مولوی : غزلیات
غزل ۲۴۹۲ - هر بشری که صاف شد در دو جهان ورا دلی
هر بَشَری که صاف شُد در دو جهان وِرا دلی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۳ - گر چه محجوب از نظر کرده است بی جایی ترا
گر چه محجوب از نظر کرده است بی جایی ترا مولوی : غزلیات
غزل ۱۷۸۵ - بیا بیا دلدار من، دلدار من
بیا بیا دلدار من دلدار من محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۵۰۰ - حسن مینازد به رخسارت چه رخسارست این
حسن مینازد به رخسارت چه رخسارست این ابوالحسن فراهانی : قصاید
شماره ۲۴ - دامنم دریای خون زین چشم خون پالاستی
دامنم دریای خون زین چشم خون پالاستی اوحدالدین کرمانی : الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها
شمارهٔ ۷۰ - الطریقة
تا یوسف دل را نکنی از بن چاه مولوی : غزلیات
غزل ۱۸۲۳ - سیر نمیشوم ز تو نیست جز این گناه من
سیر نمیشَوَم ز تو نیست جُز این گناهِ من کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۱۳۹ - آن دل که بجز سوی غمت رهبر نیست
آن دل که بجز سوی غمت رهبر نیست جلال عضد : غزلیّات
شماره ۱۸۵ - به دستی دل، به دستی سنگ دارم
به دستی دل، به دستی سنگ دارم حزین لاهیجی : تذکرة العاشقین
بخش ۷ - دربارهٔ پدر دانشمند خود سروده است
آذین چو کلام کلک بندد جامی : دفتر اول
بخش ۱۳۰ - در بیان آنکه مرویست از حضرت رسالت صلی الله علیه و آله و سلم که گفت لقیت ابراهیم لیلة اسری بی فقال یا محمد اقراء امتک منی السلام و اخبر هم ان الجنة طیبة التربة عذبة الماء و انها قیعان و ان غراسها سبحان الله و الحمدلله و لااله الا الله و الله اکبر، رواه الترمذی
یاد کن آنکه در شب اسرا مولوی : غزلیات
غزل ۲۳۴۹ - ای دیدهٔ راست راست دیده
ای دیدهٔ راستِ راستْ دیده اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۷۰۲ - ای مرغزار جانها لعل تو آب داده
ای مرغزار جانها لعل تو آب داده مهدی اخوان ثالث : آخر شاهنامه
بی دل
آری، تو آنکه دل طلبد آنی مولوی : غزلیات
غزل ۲۶۳ - به شکرخنده اگر میببرد جان مرا
به شِکَرخَنده اگر میبِبَرَد جانِ مرا مولوی : دفتر دوم
بخش ۶۵ - باز تقریر کردن معاویه با ابلیس مکر او را
گفت امیر او را که اینها راست است مولوی : غزلیات
غزل ۱۴۱۱ - گرم درآ و دم مده، باده بیار ای صنم
گرم دَرآ و دَم مَدِه، باده بیار ای صَنَم سلمان ساوجی : فراق نامه
بخش ۸ - پائیز
به وقتی که باد خزان خاستی بابافغانی : رباعیات
شماره ۳۰ - ای نظم تو نو گل گلستان خیال
ای نظم تو نو گل گلستان خیال
رباعی ۱۴۳ - ساقی، بده آن باده، زبانم بشکن
ساقی، بده آن باده، زبانم بشکن مولوی : غزلیات
غزل ۲۴۹۲ - هر بشری که صاف شد در دو جهان ورا دلی
هر بَشَری که صاف شُد در دو جهان وِرا دلی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۳ - گر چه محجوب از نظر کرده است بی جایی ترا
گر چه محجوب از نظر کرده است بی جایی ترا مولوی : غزلیات
غزل ۱۷۸۵ - بیا بیا دلدار من، دلدار من
بیا بیا دلدار من دلدار من محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۵۰۰ - حسن مینازد به رخسارت چه رخسارست این
حسن مینازد به رخسارت چه رخسارست این ابوالحسن فراهانی : قصاید
شماره ۲۴ - دامنم دریای خون زین چشم خون پالاستی
دامنم دریای خون زین چشم خون پالاستی اوحدالدین کرمانی : الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها
شمارهٔ ۷۰ - الطریقة
تا یوسف دل را نکنی از بن چاه مولوی : غزلیات
غزل ۱۸۲۳ - سیر نمیشوم ز تو نیست جز این گناه من
سیر نمیشَوَم ز تو نیست جُز این گناهِ من کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۱۳۹ - آن دل که بجز سوی غمت رهبر نیست
آن دل که بجز سوی غمت رهبر نیست جلال عضد : غزلیّات
شماره ۱۸۵ - به دستی دل، به دستی سنگ دارم
به دستی دل، به دستی سنگ دارم حزین لاهیجی : تذکرة العاشقین
بخش ۷ - دربارهٔ پدر دانشمند خود سروده است
آذین چو کلام کلک بندد جامی : دفتر اول
بخش ۱۳۰ - در بیان آنکه مرویست از حضرت رسالت صلی الله علیه و آله و سلم که گفت لقیت ابراهیم لیلة اسری بی فقال یا محمد اقراء امتک منی السلام و اخبر هم ان الجنة طیبة التربة عذبة الماء و انها قیعان و ان غراسها سبحان الله و الحمدلله و لااله الا الله و الله اکبر، رواه الترمذی
یاد کن آنکه در شب اسرا مولوی : غزلیات
غزل ۲۳۴۹ - ای دیدهٔ راست راست دیده
ای دیدهٔ راستِ راستْ دیده اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۷۰۲ - ای مرغزار جانها لعل تو آب داده
ای مرغزار جانها لعل تو آب داده مهدی اخوان ثالث : آخر شاهنامه
بی دل
آری، تو آنکه دل طلبد آنی مولوی : غزلیات
غزل ۲۶۳ - به شکرخنده اگر میببرد جان مرا
به شِکَرخَنده اگر میبِبَرَد جانِ مرا مولوی : دفتر دوم
بخش ۶۵ - باز تقریر کردن معاویه با ابلیس مکر او را
گفت امیر او را که اینها راست است مولوی : غزلیات
غزل ۱۴۱۱ - گرم درآ و دم مده، باده بیار ای صنم
گرم دَرآ و دَم مَدِه، باده بیار ای صَنَم سلمان ساوجی : فراق نامه
بخش ۸ - پائیز
به وقتی که باد خزان خاستی بابافغانی : رباعیات
شماره ۳۰ - ای نظم تو نو گل گلستان خیال
ای نظم تو نو گل گلستان خیال