اسیر شهرستانی : غزلیات ناتمام
شماره ۲۶۱ - هر که را چیزی به قدر ظرف همت داده اند
هر که را چیزی به قدر ظرف همت داده اند سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۳۹۳ - روم از جای با اندک نسیمی گرد را مانم
روم از جای با اندک نسیمی گرد را مانم جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۱۲۳ - ای سخت گمان سست پیمان
ای سخت گمان سست پیمان سنایی غزنوی : رباعیات
رباعی ۱۸۵ - ای دیدن تو راحت جانم جاوید
ای دیدن تو راحت جانم جاوید مجد همگر : رباعیات
شماره ۴۴۲ - گر دون ز تو هیچ راز مستور ندید
گر دون ز تو هیچ راز مستور ندید اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شماره ۸۷ - با عشق تو چون فتاده ما را سروکار
با عشق تو چون فتاده ما را سروکار اوحدالدین کرمانی : رباعیات الحاقی
شماره ۷۱ - ای وصل تو مایهٔ تن آسانی من
ای وصل تو مایهٔ تن آسانی من سنایی غزنوی : الباب الاوّل: در توحید باری تعالی
فی رؤیا الصنّاعین
مرد طبّاخ نعمت بسیار صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۴۳ - بحشر عفو اله ار پناه خواهد بود
بحشر عفو اله ار پناه خواهد بود اقبال لاهوری : پیام مشرق
خرده (۱۵)
چه خوش بودی اگر مرد نکویی حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۶۱۱ - یار با ما نه چنان بود که هر بارِ دگر
یار با ما نه چنان بود که هر بارِ دگر آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۸۴۸ - بتا از غمزه کافر ربودی چون دل و دینم
بتا از غمزه کافر ربودی چون دل و دینم امیرعلیشیر نوایی : رباعیات
شماره ۳۰ - دارم ز وجود خود پریشانی و بس
دارم ز وجود خود پریشانی و بس آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۹۸۵ - دوش خوردم از می وحدت سحر پیمانه ای
دوش خوردم از می وحدت سحر پیمانه ای ترکی شیرازی : فصل سوم - سوگواریها
شمارهٔ ۷ - سیل اشک
شکر خدا کز امت پاک پیمبرم یغمای جندقی : بخش دوم
شمارهٔ ۳۹ - به نواب ساسان میرزا پسر نواب بهاء الدوله نگاشته
سرکار ساسان را بنده چهرم و زنده مهر، شاگردی خام نگارشم و نوآموزی سرد گزارش. بندگان والا والی سه نامه فرمایش کرده بود اینک نگاشته نیاز فرگاهش افتاد. اگر بنگه آرای سراست مهربانی فرموده به دست خودش چشم گذار آور. چنانچه خرمی بخشای باغ سرکار سردار است، همراه هر که دانی و هر هنگام توانی، بدیشان باز فرست. مگر فر شتاب تو این درنگ دیر آهنگ رهی را چاره فرماید، همین نیاز نامه را نیز بر روی نگارش های سه گانه کشیده، که آن روی را به سرکار ایشان نگاشته ام و گرفت و بخشایش را به مهر و کین سرکارش گذاشته. اگرت پروائی هست همه را از ایشان بستان و برنگار. جاجا به کار خواهد خورد. کوتاهی در فرستادن و نگاشتن روا نیست و از من نیز بیش از این گفتن سزا نه. سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۵۷۹ - ای دریده ز تو گل پیرهن خون آلود
ای دریده ز تو گل پیرهن خون آلود صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۵۷۷ - بی تأمل بر بساط پاکبازان پا منه
بی تأمل بر بساط پاکبازان پا منه فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۵۰۶ - بی دلانرا از نکو رویان چه حظ
بی دلانرا از نکو رویان چه حظ مجد همگر : رباعیات
شماره ۴۶۳ - حالیست عجب با توام ای طیره حور
حالیست عجب با توام ای طیره حور
شماره ۲۶۱ - هر که را چیزی به قدر ظرف همت داده اند
هر که را چیزی به قدر ظرف همت داده اند سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۳۹۳ - روم از جای با اندک نسیمی گرد را مانم
روم از جای با اندک نسیمی گرد را مانم جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۱۲۳ - ای سخت گمان سست پیمان
ای سخت گمان سست پیمان سنایی غزنوی : رباعیات
رباعی ۱۸۵ - ای دیدن تو راحت جانم جاوید
ای دیدن تو راحت جانم جاوید مجد همگر : رباعیات
شماره ۴۴۲ - گر دون ز تو هیچ راز مستور ندید
گر دون ز تو هیچ راز مستور ندید اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شماره ۸۷ - با عشق تو چون فتاده ما را سروکار
با عشق تو چون فتاده ما را سروکار اوحدالدین کرمانی : رباعیات الحاقی
شماره ۷۱ - ای وصل تو مایهٔ تن آسانی من
ای وصل تو مایهٔ تن آسانی من سنایی غزنوی : الباب الاوّل: در توحید باری تعالی
فی رؤیا الصنّاعین
مرد طبّاخ نعمت بسیار صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۴۳ - بحشر عفو اله ار پناه خواهد بود
بحشر عفو اله ار پناه خواهد بود اقبال لاهوری : پیام مشرق
خرده (۱۵)
چه خوش بودی اگر مرد نکویی حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۶۱۱ - یار با ما نه چنان بود که هر بارِ دگر
یار با ما نه چنان بود که هر بارِ دگر آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۸۴۸ - بتا از غمزه کافر ربودی چون دل و دینم
بتا از غمزه کافر ربودی چون دل و دینم امیرعلیشیر نوایی : رباعیات
شماره ۳۰ - دارم ز وجود خود پریشانی و بس
دارم ز وجود خود پریشانی و بس آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۹۸۵ - دوش خوردم از می وحدت سحر پیمانه ای
دوش خوردم از می وحدت سحر پیمانه ای ترکی شیرازی : فصل سوم - سوگواریها
شمارهٔ ۷ - سیل اشک
شکر خدا کز امت پاک پیمبرم یغمای جندقی : بخش دوم
شمارهٔ ۳۹ - به نواب ساسان میرزا پسر نواب بهاء الدوله نگاشته
سرکار ساسان را بنده چهرم و زنده مهر، شاگردی خام نگارشم و نوآموزی سرد گزارش. بندگان والا والی سه نامه فرمایش کرده بود اینک نگاشته نیاز فرگاهش افتاد. اگر بنگه آرای سراست مهربانی فرموده به دست خودش چشم گذار آور. چنانچه خرمی بخشای باغ سرکار سردار است، همراه هر که دانی و هر هنگام توانی، بدیشان باز فرست. مگر فر شتاب تو این درنگ دیر آهنگ رهی را چاره فرماید، همین نیاز نامه را نیز بر روی نگارش های سه گانه کشیده، که آن روی را به سرکار ایشان نگاشته ام و گرفت و بخشایش را به مهر و کین سرکارش گذاشته. اگرت پروائی هست همه را از ایشان بستان و برنگار. جاجا به کار خواهد خورد. کوتاهی در فرستادن و نگاشتن روا نیست و از من نیز بیش از این گفتن سزا نه. سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۵۷۹ - ای دریده ز تو گل پیرهن خون آلود
ای دریده ز تو گل پیرهن خون آلود صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۵۷۷ - بی تأمل بر بساط پاکبازان پا منه
بی تأمل بر بساط پاکبازان پا منه فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۵۰۶ - بی دلانرا از نکو رویان چه حظ
بی دلانرا از نکو رویان چه حظ مجد همگر : رباعیات
شماره ۴۶۳ - حالیست عجب با توام ای طیره حور
حالیست عجب با توام ای طیره حور
