سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۵۲۴ - غبار خط نوخیزت ز سوی مشک می آید
غبار خط نوخیزت ز سوی مشک می آید شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۸۲۷ - هر چه بینی به نور او بنگر
هر چه بینی به نور او بنگر واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۱۷۵ - بسکه ضعفم از نگاه او بخود بالیده است
بسکه ضعفم از نگاه او بخود بالیده است جیحون یزدی : غزلیات
شماره ۱۰ - آنکه عشاق بود بنده رخسار بدیعش
آنکه عشاق بود بنده رخسار بدیعش ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٨٠۶ - بوالفضولی مرا بکنجی دید
بوالفضولی مرا بکنجی دید احمد شاملو : هوای تازه
شبانه
با هزاران سوزنِ الماس قاآنی شیرازی : قطعات
شماره ۷۶ - عارفان را شرم امروزست مانع از گناه
عارفان را شرم امروزست مانع از گناه ابوالحسن فراهانی : رباعیات
شماره ۱۵ - عیب ست به آب پاک شوینده ی عیب
عیب ست به آب پاک شوینده ی عیب ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۴۶۶ - آن بخت ندارم که به کامت بینم
آن بخت ندارم که به کامت بینم امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۳۳۲ - بیا بیا که مرا طاقت جدایی نیست
بیا بیا که مرا طاقت جدایی نیست شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۴۶۹ - در وجود او یکی است تا دانی
در وجود او یکی است تا دانی رشیدالدین میبدی : ۳- سورة آل عمران- مدنیة
۲ - النوبة الثانیة
قوله تعالى هُوَ الَّذِی أَنْزَلَ عَلَیْکَ الْکِتابَ یعنى: القرآن مِنْهُ اى من القرآن آیاتٌ مُحْکَماتٌ اى متقنات مبینات مفصّلات لا اشکال فى لفظهن و ظاهرهن، یعمل بهنّ میگوید: این قرآن بعضى محکمات است و بعضى متشابهات. بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۷۳۴ - به گرد سرمه خفتن تا کی از بیداد خاموشی
به گرد سرمه خفتن تا کی از بیداد خاموشی امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۹۸۰ - شب که بادم ز سوی یار آمد
شب که بادم ز سوی یار آمد فصیحی هروی : قطعات
شمارهٔ ۲۷ - نویسم
گفتم که بیاض دوستان را امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۹۰۳ - ای جان ز تن رفته، به تن باز کی آیی؟
ای جان ز تن رفته، به تن باز کی آیی؟ جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۳۴۳ - تا چند دلا ناله و فریاد کنی
تا چند دلا ناله و فریاد کنی سوزنی سمرقندی : قصاید
شمارهٔ ۱۱۴ - در مدح نظام الدین محمد
بر خود از طبع خود سلام کنم کمال خجندی : غزلیات
شماره ۵۶۳ - بار ما سرو بلند است بگوئیم بلند
بار ما سرو بلند است بگوئیم بلند صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۵ - زاهدا کمتر نصیحت کن من دیوانه را
زاهدا کمتر نصیحت کن من دیوانه را
شماره ۵۲۴ - غبار خط نوخیزت ز سوی مشک می آید
غبار خط نوخیزت ز سوی مشک می آید شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۸۲۷ - هر چه بینی به نور او بنگر
هر چه بینی به نور او بنگر واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۱۷۵ - بسکه ضعفم از نگاه او بخود بالیده است
بسکه ضعفم از نگاه او بخود بالیده است جیحون یزدی : غزلیات
شماره ۱۰ - آنکه عشاق بود بنده رخسار بدیعش
آنکه عشاق بود بنده رخسار بدیعش ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٨٠۶ - بوالفضولی مرا بکنجی دید
بوالفضولی مرا بکنجی دید احمد شاملو : هوای تازه
شبانه
با هزاران سوزنِ الماس قاآنی شیرازی : قطعات
شماره ۷۶ - عارفان را شرم امروزست مانع از گناه
عارفان را شرم امروزست مانع از گناه ابوالحسن فراهانی : رباعیات
شماره ۱۵ - عیب ست به آب پاک شوینده ی عیب
عیب ست به آب پاک شوینده ی عیب ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۴۶۶ - آن بخت ندارم که به کامت بینم
آن بخت ندارم که به کامت بینم امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۳۳۲ - بیا بیا که مرا طاقت جدایی نیست
بیا بیا که مرا طاقت جدایی نیست شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۴۶۹ - در وجود او یکی است تا دانی
در وجود او یکی است تا دانی رشیدالدین میبدی : ۳- سورة آل عمران- مدنیة
۲ - النوبة الثانیة
قوله تعالى هُوَ الَّذِی أَنْزَلَ عَلَیْکَ الْکِتابَ یعنى: القرآن مِنْهُ اى من القرآن آیاتٌ مُحْکَماتٌ اى متقنات مبینات مفصّلات لا اشکال فى لفظهن و ظاهرهن، یعمل بهنّ میگوید: این قرآن بعضى محکمات است و بعضى متشابهات. بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۷۳۴ - به گرد سرمه خفتن تا کی از بیداد خاموشی
به گرد سرمه خفتن تا کی از بیداد خاموشی امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۹۸۰ - شب که بادم ز سوی یار آمد
شب که بادم ز سوی یار آمد فصیحی هروی : قطعات
شمارهٔ ۲۷ - نویسم
گفتم که بیاض دوستان را امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۹۰۳ - ای جان ز تن رفته، به تن باز کی آیی؟
ای جان ز تن رفته، به تن باز کی آیی؟ جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۳۴۳ - تا چند دلا ناله و فریاد کنی
تا چند دلا ناله و فریاد کنی سوزنی سمرقندی : قصاید
شمارهٔ ۱۱۴ - در مدح نظام الدین محمد
بر خود از طبع خود سلام کنم کمال خجندی : غزلیات
شماره ۵۶۳ - بار ما سرو بلند است بگوئیم بلند
بار ما سرو بلند است بگوئیم بلند صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۵ - زاهدا کمتر نصیحت کن من دیوانه را
زاهدا کمتر نصیحت کن من دیوانه را
