شماره ۱۰ - آنکه عشاق بود بنده رخسار بدیعش

آنکه عشاق بود بنده رخسار بدیعش
سعی ما با خط او نقش برآبست جمعیش ۱

کس ندانم که نخواهد بود آن ترک مطاعش
دل نباشد که نیابی برآنشوخ مطیعش ۲

هرکه را چهر تو منظور چه زحمت زخزانش
هرکه را وصل تو مقدور چه حاجت بربیعش ۳

یارب ازکوی خرابات چه خیزد که بشوخی
ینجه بازاهد صد ساله زند طفل رضیعش ۴

هرکه از بند بگریخت نیابند پناهش
هر که از چشم تو افتاد نجویند شفیعش ۵

ندهی گوش گر از مهر تو برناله جیحون
باری اندیشه کن ازسطوت شهزاده رفیعش ۶