متن نامه‌ای ادبی و رسمی است که در آن نویسنده خود را بنده و شاگرد فردی به نام ساسان معرفی می‌کند. او اشاره می‌کند که سه نامه از سوی مقام بالاتری (والی) صادر شده و اکنون نیاز به پاسخ دارد. نویسنده درخواست می‌کند که اگر نامه‌ها مهم هستند، با دقت بررسی شوند و در صورت امکان، پاسخ داده شود. همچنین تأکید می‌کند که تأخیر در ارسال پاسخ جایز نیست و از طرف او نیز بیش از این گفتن شایسته نیست.
این متن دارای ساختار ادبی پیچیده و واژگان قدیمی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار است. همچنین، محتوای آن مربوط به مکاتبات رسمی و تاریخی است که برای مخاطبان با دانش زبانی و تاریخی بالاتر مناسب‌تر است.
شمارهٔ ۳۹ - به نواب ساسان میرزا پسر نواب بهاء الدوله نگاشته
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
