شماره ۵۷۹ - ای دریده ز تو گل پیرهن خون آلود

ای دریده ز تو گل پیرهن خون آلود
لاله را داغ تو تعویذ تن خون آلود ۱

اختران بر فلک از گریه ی من رنگینند
همچو دندان به درون دهن خون آلود ۲

ماه عید است که گردیده نمایان ز شفق
زخم شمشیر مرا بر بدن خون آلود ۳

هر حبابی ز سرشکم به خم طره ی موج
سر منصور بود در رسن خون آلود ۴

مگذارید ز دستش که سر جم خورده ست
جام را چیست وگرنه دهن خون آلود ۵

نفس آغشته به خون خیزدم از سینه سلیم
باد رنگین رود از این چمن خون آلود ۶