صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۱۶۳ - مدار چشم ازین کور باطنان انصاف
مدار چشم ازین کور باطنان انصاف صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۵۴۴ - در هیچ پرده نیست، نباشد نوای تو
در هیچ پرده نیست، نباشد نوای تو واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۳۶۹ - تا هوای سرمه گشتن ز استخوانم سر کشید
تا هوای سرمه گشتن ز استخوانم سر کشید سنایی غزنوی : قصاید
قصیده ۱۰۷ - مرحبا ای رایت تحقیق رایت را حشم
مرحبا ای رایت تحقیق رایت را حشم جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۶۹ - دلم وصال تو را از جهان طلب کارست
دلم وصال تو را از جهان طلب کارست سعدی : قطعات
شماره ۱۱۸ - ناگهان بانگ در سرای افتد
ناگهان بانگ در سرای افتد حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۲۱۹ - گهر چون سفته گردد، همچو اشک از دیده ها افتد
گهر چون سفته گردد، همچو اشک از دیده ها افتد ملک‌الشعرای بهار : قصاید
قصیدهٔ ۳۲
مگر می‌کند بوستان زرگری عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۷۴۹ - ای از شکنج زلفت هرجا که انقلابی
ای از شکنج زلفت هرجا که انقلابی خیالی بخارایی : غزلیات
شماره ۱۱۵ - باد اگر یاد سرو ما نکند
باد اگر یاد سرو ما نکند عین‌القضات همدانی : تمهیدات
تمهید اصل خامس - شرح ارکان پنجگانۀ اسلام
ای عزیز مصطفی- علیه السلام- گفته است که «طَلَبُ العِلْمِ فریضةٌ علی کُلِّ مُسلم و مُسلمةِ». و جایی دیگر گفت: «اُطْلُبوا العلم وَلَوْبالصین» طَلَب علم فریضه است و طلب باید کردن اگر خود بچین و ماچین باید رفتن. این علم «ص» بحریست بمکه که «کان علیه عَرْشُ الرَّحْمن اذلالَیْلَ وَلانَهارَ ولاأرضَ ولاسماءَ». کدام مکه؟ در مکۀ «أوّلُ ما خَلَقَ اللّهُ نوری». تا دل تو از علایق شسته نشود که «ألمْ نَشرَح لَکَ صَدْرَک» دل تو پر از علم و نور ومعرفت «أفَمَنْ شَرَحَ اللّهُ صدرَه للاسلام فهُوَ علی نورِ مِن رَبِّه» نباشد. علم صین علم «ص و القرآن ذی الذِکر» است. قرآن أرض بمکه آمد تو نیز مکی شو تا تو نیز عربی باشی «من أسلم فهو عربِیّ و قلبُ المسلم عربِیّ». نهج البلاغه : غرائب
ضرورت حفظ آمادگی رزمی
و في حديثه عليه‌السلام أنَّهُ شَيَّعَ جَيْشاً بِغَزْيَةٍ فَقَالَ اِعْذِبُوا عَنِ اَلنِّسَاءِ مَا اِسْتَطَعْتُمْ عطار نیشابوری : باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
شماره ۶ - آخر روزی دلت به درگه برسد
آخر روزی دلت به درگه برسد فرخی یزدی : دیگر سروده‌ها
شماره ۵ - ای دموکرات بت با شرف نوع پرست
ای دموکرات بت با شرف نوع پرست جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۴۲۲ - دعای صبح محرومان هم آغوش اثر خیزد
دعای صبح محرومان هم آغوش اثر خیزد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۶۸۲ - عیب پاکان زود بر مردم هویدا می شود
عیب پاکان زود بر مردم هویدا می شود حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۶۷۰ - پند داعی بشنو پس‌رو پندار مباش
پند داعی بشنو پس‌رو پندار مباش سنایی غزنوی : قصاید و قطعات
شماره ۱۱۸ - گفت بر دوخته مرا شعری
گفت بر دوخته مرا شعری مولوی : غزلیات
غزل ۵۶۹ - بهار آمد بهار آمد بهار مشکبار آمد
بهار آمد بهار آمد بهارِ مُشْکبار آمد اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۲۱ - به خرابات گرو شد سر و دستار مرا
به خرابات گرو شد سر و دستار مرا
غزل ۵۱۶۳ - مدار چشم ازین کور باطنان انصاف
مدار چشم ازین کور باطنان انصاف صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۵۴۴ - در هیچ پرده نیست، نباشد نوای تو
در هیچ پرده نیست، نباشد نوای تو واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۳۶۹ - تا هوای سرمه گشتن ز استخوانم سر کشید
تا هوای سرمه گشتن ز استخوانم سر کشید سنایی غزنوی : قصاید
قصیده ۱۰۷ - مرحبا ای رایت تحقیق رایت را حشم
مرحبا ای رایت تحقیق رایت را حشم جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۶۹ - دلم وصال تو را از جهان طلب کارست
دلم وصال تو را از جهان طلب کارست سعدی : قطعات
شماره ۱۱۸ - ناگهان بانگ در سرای افتد
ناگهان بانگ در سرای افتد حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۲۱۹ - گهر چون سفته گردد، همچو اشک از دیده ها افتد
گهر چون سفته گردد، همچو اشک از دیده ها افتد ملک‌الشعرای بهار : قصاید
قصیدهٔ ۳۲
مگر می‌کند بوستان زرگری عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۷۴۹ - ای از شکنج زلفت هرجا که انقلابی
ای از شکنج زلفت هرجا که انقلابی خیالی بخارایی : غزلیات
شماره ۱۱۵ - باد اگر یاد سرو ما نکند
باد اگر یاد سرو ما نکند عین‌القضات همدانی : تمهیدات
تمهید اصل خامس - شرح ارکان پنجگانۀ اسلام
ای عزیز مصطفی- علیه السلام- گفته است که «طَلَبُ العِلْمِ فریضةٌ علی کُلِّ مُسلم و مُسلمةِ». و جایی دیگر گفت: «اُطْلُبوا العلم وَلَوْبالصین» طَلَب علم فریضه است و طلب باید کردن اگر خود بچین و ماچین باید رفتن. این علم «ص» بحریست بمکه که «کان علیه عَرْشُ الرَّحْمن اذلالَیْلَ وَلانَهارَ ولاأرضَ ولاسماءَ». کدام مکه؟ در مکۀ «أوّلُ ما خَلَقَ اللّهُ نوری». تا دل تو از علایق شسته نشود که «ألمْ نَشرَح لَکَ صَدْرَک» دل تو پر از علم و نور ومعرفت «أفَمَنْ شَرَحَ اللّهُ صدرَه للاسلام فهُوَ علی نورِ مِن رَبِّه» نباشد. علم صین علم «ص و القرآن ذی الذِکر» است. قرآن أرض بمکه آمد تو نیز مکی شو تا تو نیز عربی باشی «من أسلم فهو عربِیّ و قلبُ المسلم عربِیّ». نهج البلاغه : غرائب
ضرورت حفظ آمادگی رزمی
و في حديثه عليه‌السلام أنَّهُ شَيَّعَ جَيْشاً بِغَزْيَةٍ فَقَالَ اِعْذِبُوا عَنِ اَلنِّسَاءِ مَا اِسْتَطَعْتُمْ عطار نیشابوری : باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
شماره ۶ - آخر روزی دلت به درگه برسد
آخر روزی دلت به درگه برسد فرخی یزدی : دیگر سروده‌ها
شماره ۵ - ای دموکرات بت با شرف نوع پرست
ای دموکرات بت با شرف نوع پرست جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۴۲۲ - دعای صبح محرومان هم آغوش اثر خیزد
دعای صبح محرومان هم آغوش اثر خیزد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۶۸۲ - عیب پاکان زود بر مردم هویدا می شود
عیب پاکان زود بر مردم هویدا می شود حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۶۷۰ - پند داعی بشنو پس‌رو پندار مباش
پند داعی بشنو پس‌رو پندار مباش سنایی غزنوی : قصاید و قطعات
شماره ۱۱۸ - گفت بر دوخته مرا شعری
گفت بر دوخته مرا شعری مولوی : غزلیات
غزل ۵۶۹ - بهار آمد بهار آمد بهار مشکبار آمد
بهار آمد بهار آمد بهارِ مُشْکبار آمد اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۲۱ - به خرابات گرو شد سر و دستار مرا
به خرابات گرو شد سر و دستار مرا