نظام قاری : غزلیات
شمارهٔ ۴۴ - خواجه حافظ فرماید
رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند عطار نیشابوری : بخش هفتم
(۱۰) حکایت سلطان محمود با دیوانه
در آن ویرانه شد محمود یک روز خاقانی : غزلیات
غزل ۲۱۷ - با بخت در عتابم و با روزگار هم
با بخت در عتابم و با روزگار هم سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۲۶۹ - ریش آرا
شوخ ریش آرا فروشم باشد از دی دل به درد رشیدالدین وطواط : مقطعات
شمارهٔ ۸۱ - در مدح پادشاه
خدایگانا ، آنی که دشمنان ترا قدسی مشهدی : مطالع و متفرقات
شماره ۲۴ - اجزای من چو لاله گر از هم جدا شود
اجزای من چو لاله گر از هم جدا شود اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۱۷۳ - دل شکستند بسنگین دلیم سیمتنان
دل شکستند بسنگین دلیم سیمتنان قطران تبریزی : ترجیعات
شمارهٔ ۱ - در مدح ابوالحسن علی لشگری
بمهر ماه دیداری سپردم دل بدیداری خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۷۶۷ - زهی خطی به خطا برده سوی خطهٔ چین
زهی خطی به خطا برده سوی خطهٔ چین سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۱۸۸ - ای ز ما سیر آمده بدرود باش
ای ز ما سیر آمده بدرود باش نیر تبریزی : آتشکدهٔ نیر (اشعار عاشورایی)
بخش ۳۳ - حکایت آمدن غراب بر سر بام فاطمهٔ صغری دختر آن جناب
از پس قتل خدیو مستطاب مولوی : رباعیات
رباعی ۱۵۲۸ - یا اوحد بالجمال یا جانمسن
یا اوحد بالجمال یا جانمسن ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۴۳۹ - مائیم و می روح فزا چون دم مشک
مائیم و می روح فزا چون دم مشک قاسم انوار : ملمعات گیلکی
شماره ۲ - یا رب، این درد فراقا چه دوا شایه کدن
یا رب، این درد فراقا چه دوا شایه کدن مولوی : غزلیات
غزل ۸۱۰ - باز شیری با شکر آمیختند
باز شیری با شِکَر آمیختند ملا احمد نراقی : باب چهارم
فصل - طریقه تحصیل شکر حضرت باری
و طریقه تحصیل شکرگزاری به چند امر است: اول: معرفت و تفکر در صنایع الهیه و انواع نعمتهای ظاهریه و باطنیه او دوم: نظر کردن به پست تر از خود در امور متعلقه به دنیا، و به بالاتر از خود در امر دین، سیم اینکه مردگان و اهل گورستان را به نظر درآورد و متذکر این گردد که نهایت مطلب ایشان آن است که آنها را به دنیا برگردانند تا در اینجا متحمل ریاضت و مشقت عبادات گردند تا از عذاب آخرت مستخلص یا ثواب ایشان مضاعف گردد پس خود را از ایشان فرض کند و چنان تصور نماید که مطلب او برآمده و دوباره به دنیا رجوع نموده. خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۷۵۹ - ای سر زلف تو لیلی و جهانی مجنون
ای سر زلف تو لیلی و جهانی مجنون صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۸۵۴ - باران چو انجم از فلک گریه تاک ریخت
باران چو انجم از فلک گریه تاک ریخت مولوی : غزلیات
غزل ۲۹۲۲ - هم تو شمعی، هم تو شاهد هم تو می
هم تو شمعی، هم تو شاهِد هم تو مَیْ سعیدا : غزلیات
شماره ۳۱۸ - خوبان نه ناز [بیهده] آغاز می کنند
خوبان نه ناز [بیهده] آغاز می کنند
شمارهٔ ۴۴ - خواجه حافظ فرماید
رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند عطار نیشابوری : بخش هفتم
(۱۰) حکایت سلطان محمود با دیوانه
در آن ویرانه شد محمود یک روز خاقانی : غزلیات
غزل ۲۱۷ - با بخت در عتابم و با روزگار هم
با بخت در عتابم و با روزگار هم سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۲۶۹ - ریش آرا
شوخ ریش آرا فروشم باشد از دی دل به درد رشیدالدین وطواط : مقطعات
شمارهٔ ۸۱ - در مدح پادشاه
خدایگانا ، آنی که دشمنان ترا قدسی مشهدی : مطالع و متفرقات
شماره ۲۴ - اجزای من چو لاله گر از هم جدا شود
اجزای من چو لاله گر از هم جدا شود اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۱۷۳ - دل شکستند بسنگین دلیم سیمتنان
دل شکستند بسنگین دلیم سیمتنان قطران تبریزی : ترجیعات
شمارهٔ ۱ - در مدح ابوالحسن علی لشگری
بمهر ماه دیداری سپردم دل بدیداری خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۷۶۷ - زهی خطی به خطا برده سوی خطهٔ چین
زهی خطی به خطا برده سوی خطهٔ چین سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۱۸۸ - ای ز ما سیر آمده بدرود باش
ای ز ما سیر آمده بدرود باش نیر تبریزی : آتشکدهٔ نیر (اشعار عاشورایی)
بخش ۳۳ - حکایت آمدن غراب بر سر بام فاطمهٔ صغری دختر آن جناب
از پس قتل خدیو مستطاب مولوی : رباعیات
رباعی ۱۵۲۸ - یا اوحد بالجمال یا جانمسن
یا اوحد بالجمال یا جانمسن ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۴۳۹ - مائیم و می روح فزا چون دم مشک
مائیم و می روح فزا چون دم مشک قاسم انوار : ملمعات گیلکی
شماره ۲ - یا رب، این درد فراقا چه دوا شایه کدن
یا رب، این درد فراقا چه دوا شایه کدن مولوی : غزلیات
غزل ۸۱۰ - باز شیری با شکر آمیختند
باز شیری با شِکَر آمیختند ملا احمد نراقی : باب چهارم
فصل - طریقه تحصیل شکر حضرت باری
و طریقه تحصیل شکرگزاری به چند امر است: اول: معرفت و تفکر در صنایع الهیه و انواع نعمتهای ظاهریه و باطنیه او دوم: نظر کردن به پست تر از خود در امور متعلقه به دنیا، و به بالاتر از خود در امر دین، سیم اینکه مردگان و اهل گورستان را به نظر درآورد و متذکر این گردد که نهایت مطلب ایشان آن است که آنها را به دنیا برگردانند تا در اینجا متحمل ریاضت و مشقت عبادات گردند تا از عذاب آخرت مستخلص یا ثواب ایشان مضاعف گردد پس خود را از ایشان فرض کند و چنان تصور نماید که مطلب او برآمده و دوباره به دنیا رجوع نموده. خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۷۵۹ - ای سر زلف تو لیلی و جهانی مجنون
ای سر زلف تو لیلی و جهانی مجنون صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۸۵۴ - باران چو انجم از فلک گریه تاک ریخت
باران چو انجم از فلک گریه تاک ریخت مولوی : غزلیات
غزل ۲۹۲۲ - هم تو شمعی، هم تو شاهد هم تو می
هم تو شمعی، هم تو شاهِد هم تو مَیْ سعیدا : غزلیات
شماره ۳۱۸ - خوبان نه ناز [بیهده] آغاز می کنند
خوبان نه ناز [بیهده] آغاز می کنند